Środki nasenne i uspokajające. - Psychologia kliniczna

Środki nasenne i uspokajające.

Uzależnienie zd tego rodzaju środków dotyczy co najmniej 3-kramie częściej kobiet niż mężczyzn.
Są to zazwyczaj osoby po 35, lż” stosujące środki nasenne i uspokajające dla poprawy snu, złego samopoczucia i redukcji niepokoju.
Z biegiem czasu zachodzi potrzeba zwiększania dawek, gdyż środki z tej grupy wytwarzają zależność fizyczną, szczególnie dotyczy to barbituranuw.
Znaczny udział mają w tym lekarze, którzy zlecają stosowanie środków nasennych i uspokajających przez zbyt długi okres.
Oprócz barbiruranćw do grupy tej należą pochodne benzodiazepiny, niektóre z nich mają znaczny potencjał wytwarzania uzależnienia(diazepam, klonazepam, alprazolam).
W stanie ostrego zatrucia konieczna jest hospitalizacja na oddziale internistycznym lub intensywnej terapii.
Niezbędne jest stałe oznaczanie stężenia barbituranów.
Leczenie polega na podawaniu płynów.
Wymagana jest też stała kontrola stanu krążenia i wydzielania nerek.
Postępowanie w tych przypadkach bywa odmienne niż w innych ostrych zatruciach środkami psychoaktywnymiod chwili nawiązania kontaktu z pacjentką należy bowiem wznowić podawanie barbituranów(możliwość wystąpienia napadów padaczkowych lub majaczenia).

 January 17, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna