Choroba Parkinsona(drżączka porażna) | Psychologia kliniczna

Choroba Parkinsona(drżączka porażna)

jest zwyrodnieniową chorotąmózgu o nieznanej etiologii:rozpoczyna się zwykle w dość późnym wieku.

Od. samoistnej, czyli pierwotnej choroby Parkinscna odróżnia się zespołami parkin-.

sonuidalnymi po:zapaleniu mózgu, po zatruciach i lekach(neuroleptykacw przebiegu miażdżycy naczyń mózgowych itd.

Niektórzy autorzy są zdania, że tzw.parki n sen i zm mi ażdży cewy może.

być chorobą Parkinsuna występującą u osób z miażdżycą tętnic mózgowych.

Z punktu widzenia pawmechanizmu uważa się, że wszystkie środki blokujące..

receptory 1, (w układzie dopaminergicznym)mogą wywołać ten zespół.

Zmiany.

patomor(alogiczne są zlokalizowane w istocie czarnej i prążkowiu(układ nigrostriatalngy).

Przypuszcza się, że w patzgenezie choroby odgrywa rolę zmniejszenie się liczby receptorów dopamincwych w wymienionych strukturach.

Dochodzi do niedoboru lcpaminy.

Obraz kliniczny jest na tyle charakterystyczny, że nie powinno być trudności diagnostycznych.

Objawy podstawowe to drżenie(rąk, głowy i tułowia), wzrost napięcia mięśniowego i hipokinezja, chud drobnymi krokami, brak ruchów balansowania kończyn, postawa pochylona do przodu.

Z innych objawów neurologicznych mogą wystąpić:pro-, retro-i lateropulsja, palilalia, logoklonia(mowa chorych staje się stopniowo coraz mniej wyraźna), zaburzenia pisma mikrografia i paligrafia.

Często występuje też akatyzja.

Prawie zawsze stwierdza się objawy wegetatywne:łojotok(twarz naoliwiona), ślinotok, wzmożona potliwość.

Zaburzenia psychiczne(otępienie i zaburzenia charakterologiczne występują u większości chorych-do BO%).

U niektórych pacjentów stwierdza się wspó(występowanie objawów choroby Alzheimera(objawy korowe), w takich przypadkach obserwuje się głębsze objawy zespzłu otępieniowego.

Charakterystyczne są czyny impulsywne, duża drażliwość i nieuzymanie afektu.

Zdarzają się powikłania depresją i zespołami psychotycznymi(urojeniowymi i halucynozami).

Leczenie w chorobie Parkinsona ma charakter objawowy.

Ze środków farmakologicznych stosuje się leki przeciwparkinsonowskie(antycholinergiczne)i zwiększające aktywność receptora dopaminergicznegu(L-Dupa).

Próby wszczepienia lu mózgu chorego komórek wytwarzających dopaminę dają pewną nadzieję, ale podejmowane są w nielicznych ośrodkach neurochirurgicznych na świecie.

Rokowanie jest niepomyślne ze względu na postępujący charakter choroby. Lepsze rokowanie dotyczy wtórnych zespołów parkinsonzwskich.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • logoklonia
  • parkinson psychologia kliniczna
  • otępienie w chorobie parkinsona-psychologia
  • obraz postawy chorobie parkinsona
  • choroba kliniczna
  • choroby otępieniowe
  • choroba parkinsona zmiany charakterologiczne
  • choroba parkinsona obraz kliniczny
  • choroba parkinsona a psychologia
  • zagadnienia kliniczne chorobie parkinsona

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Leczenie.
Rokowanie.
Problem udawania choroby psychicznej (symulacja).
Psychoterapia
Zespoły sytuacyjne
Depresja reaktywna.
Psychozy reaktywne właściwe: a.
Można wyodrębnić dwie główne strategie radzenia sobie ze stresem:
Zaburzenia reaktywne.
Obecnie powodzenie rokują programy działań profilaktycznych,

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 April 15, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna