Choroba Parkinsona(drżączka porażna) | Psychologia kliniczna

Choroba Parkinsona(drżączka porażna)

jest zwyrodnieniową chorotąmózgu o nieznanej etiologii:rozpoczyna się zwykle w dość późnym wieku.

Od. samoistnej, czyli pierwotnej choroby Parkinscna odróżnia się zespołami parkin-.

sonuidalnymi po:zapaleniu mózgu, po zatruciach i lekach(neuroleptykacw przebiegu miażdżycy naczyń mózgowych itd.

Niektórzy autorzy są zdania, że tzw.parki n sen i zm mi ażdży cewy może.

być chorobą Parkinsuna występującą u osób z miażdżycą tętnic mózgowych.

Z punktu widzenia pawmechanizmu uważa się, że wszystkie środki blokujące..

receptory 1, (w układzie dopaminergicznym)mogą wywołać ten zespół.

Zmiany.

patomor(alogiczne są zlokalizowane w istocie czarnej i prążkowiu(układ nigrostriatalngy).

Przypuszcza się, że w patzgenezie choroby odgrywa rolę zmniejszenie się liczby receptorów dopamincwych w wymienionych strukturach.

Dochodzi do niedoboru lcpaminy.

Obraz kliniczny jest na tyle charakterystyczny, że nie powinno być trudności diagnostycznych.

Objawy podstawowe to drżenie(rąk, głowy i tułowia), wzrost napięcia mięśniowego i hipokinezja, chud drobnymi krokami, brak ruchów balansowania kończyn, postawa pochylona do przodu.

Z innych objawów neurologicznych mogą wystąpić:pro-, retro-i lateropulsja, palilalia, logoklonia(mowa chorych staje się stopniowo coraz mniej wyraźna), zaburzenia pisma mikrografia i paligrafia.

Często występuje też akatyzja.

Prawie zawsze stwierdza się objawy wegetatywne:łojotok(twarz naoliwiona), ślinotok, wzmożona potliwość.

Zaburzenia psychiczne(otępienie i zaburzenia charakterologiczne występują u większości chorych-do BO%).

U niektórych pacjentów stwierdza się wspó(występowanie objawów choroby Alzheimera(objawy korowe), w takich przypadkach obserwuje się głębsze objawy zespzłu otępieniowego.

Charakterystyczne są czyny impulsywne, duża drażliwość i nieuzymanie afektu.

Zdarzają się powikłania depresją i zespołami psychotycznymi(urojeniowymi i halucynozami).

Leczenie w chorobie Parkinsona ma charakter objawowy.

Ze środków farmakologicznych stosuje się leki przeciwparkinsonowskie(antycholinergiczne)i zwiększające aktywność receptora dopaminergicznegu(L-Dupa).

Próby wszczepienia lu mózgu chorego komórek wytwarzających dopaminę dają pewną nadzieję, ale podejmowane są w nielicznych ośrodkach neurochirurgicznych na świecie.

Rokowanie jest niepomyślne ze względu na postępujący charakter choroby. Lepsze rokowanie dotyczy wtórnych zespołów parkinsonzwskich.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • logoklonia
  • choroba kliniczna
  • parkinson psychologia kliniczna
  • otępienie w chorobie parkinsona-psychologia
  • obraz postawy chorobie parkinsona
  • drzączka zaburzenie
  • choroby otępieniowe
  • choroba parkinsona zmiany charakterologiczne
  • choroba parkinsona obraz kliniczny
  • choroba parkinsona a psychologia
  • zagadnienia kliniczne chorobie parkinsona

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Słownik terminologiczny. zespół anankastyczny.

Cechy osobowości Wymioty.
Przewlekłe zakażenia wirusowe.Zakażeniu ulega też obwodowy układ nerwowy.
Leczenie.Choroba Pieką.
Leki nasenne (hipnotyczne) .Klasyfikacja.
Upośledzenie umysłowe
Zaburzenia zachowania 191.Wyróżnia się kilka postaci depresji według J.
Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie Mieszane zaburzenia umiejętności szkolnych 181.
Cykl życia rodziny Poniżej przedstawimy fazy cykly życia rodziny według 1.Psychiatria dzieci.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 April 15, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna