Mechanizm widzenia centralnego | Psychologia kliniczna

Mechanizm widzenia centralnego

Zmysł wzroku stanowi obok innych zmysłów podstawę orientacji człowieka w otoczeniu. Wzrok jest ważnym źródłem informacji o orientacji przestrzennej. Rejon ostrego widzenia jest związany z pewnym szczegółem anatomicznym oka, a mianowicie z budową siatkówki. Jak wiadomo zbytnie zagęszczenie fotoreceptorów występuje na małej powierzchni siatkówki. Ponadto dwa rodzaje receptorów mają swoja specyficzna lokalizacje na siatkówce oka. I tak pręciki odpowiedzialne są za widzenie czarno-białe, a czopki za widzenie kolorowe i rozmieszczone są w różnych rejonach siatkówki. Na tym poziomie można wyróżnić dwa podsystemy: widzenia peryferycznego (pręcikowego) i widzenia centralnego (czopkowego). Oba te systemy ważne są do widzenia nocnego (pręciki) i dziennego (czopki). Człowiek na drodze ewolucji wytworzył specjalny mechanizm skaningu, związany z ruchami oczu. Tak więc aby była możliwa analiza informacji wzrokowych położonych na peryferiach pola widzenia, niezbędne są ruch gałki ocznej. Ruchy oka dzielimy na małe (mimowolne, głównie o charakterze fizjologicznym) i duże (dowolne). Ruchy skokowe (sakkady), związane są z przenoszeniem wzroku z jednego obiektu na drugi i ruchami śledzenia (podążania za poruszającym się obiektem). Oko musiało wytworzyć mechanizm skaningu, polegający na tym, że oko poruszając się, z każdej części pola widzenia pobiera pewną próbkę informacji i doprowadza ja w ten sposób do centralnego rejonu siatkówki oka. Gdybyśmy unieruchomili gałkę oczna, podając np. atropinę to wywołalibyśmy widzenie tunelowe, czyli widzielibyśmy wyraźnie tylko na wprost. Wśród ruchów oka wyróżnić trzeba cztery: sakadyczne; związane ze śledzeniem; związane z zbieżnością obu oczu; związane z układem westybularnym.
Ruchy oka śledzące
Znajomość tych ruchów jest ważna w psychologii, zwłaszcza wtedy gdy badamy procesy spostrzegania w pewnej dynamice np. testy oparte na tzw. śledzeniu pościgowym. Ma to duże znaczeni w praktyce dla badania kierowców, pilotów – do opisu ilościowego procesu odbioru informacji oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • sakadyczne ruchy gałki ocznej
  • mechanizm widzenia oka
  • odbiór informacji wzrokowej kierowcy

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Badanie psychiatryczne.
Prognoza dotycząca częstości zaburzeń psychicznych.
Badanie psychologiczne.
Zakres psychiatrii oraz jej miejsce w kulturze i wśród innych dyscyplin nauki-Adam BilikiewiczZarys dziejów psychiatrii.
Planowanie.
Poszukiwanie źródeł emocji.
Zachowanie pogłębiające komunikację Przekazywanie obserwacji.
Praca nad formowaniem dojrzałej, dobrze przystosowanej osobowości.
Umożliwienie szerokiego otwarcia.
Przejdźmy teraz do omówienia wspomnianych zachowań terapeutycznych.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 10, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna