KODEKS ETYKI APTEKARZA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIE3 | Psychologia kliniczna

KODEKS ETYKI APTEKARZA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIE3

Aptekarz podejmując wykonywanie zawodu, świadomie i dobrowolnie bierze
na siebie obowiązek służenia chorym. Wykazując troskę o zdrowie publiczne oraz posługując się niniejszymi wskazaniami w ‘zyciu zawodowym i osobistym.
Aptekarz w działalności swojej powinien kierować się wiadomościami fachowymi, wartościami humanistycznymi oraz tradycjami aptekarstwa polskiego.
CZĘŚĆ OGÓLNA Art. 1
Etyka aptekarska określa obowiązki moralne, wynikające z ogólnych zasad etycznych, stosowanych w zawodzie aptekarskim.
Zobowiązuje ona aptekarza do ich przestrzegania i dbania o godność zawodu. Art. 2
Naruszeniem godności zawodu jest każde postępowanie, które jest sprzeczne z etyką aptekarza i podważa tym samym zaufanie do zawodu.
Art. 3
Powołaniem aptekarza jest współudział w ochronie życia i zdrowia,
zapobieganie chorobom, niesienie ulgi w cierpieniu.
Art. 4
Aptekarz wykonując swoje zadania musi posiadać wolność postępowania zgodnego ze swym sumieniem oraz swobodę działań zawodowych stosowaną do wskazań etycznych, aktualnego poziomu wiedzy i stanu prawnego.
Art. 5
Aptekarz posiadający pełne uprawnienia zawodowe odpowiada zawsze osobiście za wykonywana pracę. Ma on obowiązek odmówić wykonania czynności niezgodnych z zasadami etyki, obowiązującymi ustaleniami prawnymi i naukowymi.
Art. 6
Czynność zawodowa aptekarza nie może być świadomym działaniem na szkodę zdrowia ludzkiego, ani też słu’zyć aktom bezprawnym.
189

Art. 7
Aptekarz w swej praktyce zawodowej uwzględnia fakt, że środki farmaceutyczne i materiały medyczne stanowią niezbędny element opieki zdrowotnej i nie mogą być traktowane jak zwykły przedmiot obrotu handlowego.
Art. 8
Aptekarz nie pozwala nikomu narzucić sobie postawy zawodowej, która byłaby sprzeczna z jego zawodową niezależnością oraz przepisami niniejszego kodeksu.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Zakres psychiatrii oraz jej miejsce w kulturze i wśród innych dyscyplin nauki-Adam BilikiewiczZarys dziejów psychiatrii.
Planowanie.
Poszukiwanie źródeł emocji.
Zachowanie pogłębiające komunikację Przekazywanie obserwacji.
Praca nad formowaniem dojrzałej, dobrze przystosowanej osobowości.
Umożliwienie szerokiego otwarcia.
Przejdźmy teraz do omówienia wspomnianych zachowań terapeutycznych.
Humanizacja nie może więc polegać wyłącznie na wykładach, odczytach, referatach i publikacjach,
Przeciwdziałanie niekorzystnym skutkom stresów życia codziennego.
Zapobieganie jatropatogenii.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 July 27, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna