III. WNIOSKI KOŃCOWE | Psychologia kliniczna

III. WNIOSKI KOŃCOWE

1. Etos lekarski opiera się na zasadach postępowania wynikających z prawa naturalnego, jakim jest poszanowanie życia i zdrowia pacjenta.
2. Zasada powinności lekarskiej obowiązuje przed żądaniem czy prośbą pacjenta, opartą najczęściej o jego subiektywne dobro.
3. Życie ludzkie ma wartość z racji na samo człowieczeństwo i ludzką godność osoby, nie zaś ze względu na cechy mniej lub bardziej pozytywne. 4. Przed normą prawa stanowionego jest norma etyczna, którą jest prawo naturalne, a w nim ochrona ‘zycia.
5. Nale’zy rozróżniać dobro pacjenta obiektywne i subiektywne. Dobrem obiektywnym jest całość ‘zycia pacjenta (jego sens i wartość); dobro subiektywne jest pojmowane w sposób bardzo różny i zindywidualizowany.
6. Należy brać pod uwagę rozróżnienie między podmiotem istnienia a jego przymiotami, np. świadomością, uzdolnieniami, wydolnością fizyczną czy psychiczną, intelektem itp.
7. Decyzja lekarska może być podjęta we własnym sumieniu w oparciu o normy etyczne a nie samowolę.
8. Niemoźliwość wypełnienia normy jest czym innym niż dobrowolne od niej
odstąpienie. 9. Cierpienie pacjenta, chociaź trudne do wyjaśnienia, jest związane z samą
naturą człowieka; stąd należy na nie spojrzeć w kontekście całego życia, a nie tylko fragmentarycznie.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

3.3. Utopijne lekarstwa i wiedza medyczna.
3.2. Szpitale, domy starców.
3. SZTUKA LEKARSKA W UTOPIACH
2.10.2. Natura jest przeciwnikiem człowieka.
2.10. Ogólny pogląd utopistów na przyrodę. Podsumowanie.
2.9. Zdrowa rodzina, zdrowe dzieci.
2.8. Czystość obyczajów. Choroby płciowe.
2.7. Praca.
2.6. Brak kłopotów.
2.5. Ład społeczny.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 July 15, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna