7. Synteza wyników . | Psychologia kliniczna

7. Synteza wyników .

Po ukończeniu badania diagnostycznego zadaniem psychologa jest Syntetyzowanie ^yynłlfnyywjJP^^^^ npisL.^”n-?yppdTrii i – najczęściej – sporządzenie orzeczenia. Inaczej mówiąc, psycholog musi ułożyć i przedstawić cały materiał faktów tak, aby uzasadniał on jego diagnozę, pokazywał, jakie u badanego występują zaburzenia zachowania, jakim zakłóceniom uległ mechanizm regulujący, w jakim stopniu zakłócenie to jest związane z sytuacją, a w jakim płynie z defektów osobowości i czym owe defekty mogą być uwarunkowane. Synteza taka nie jest łatwa ze względu na to, że metody diagnostyczne są oparte na różnych założeniach teoretycznych i w rezultacie ich wyniki formułuje się w bardzo różnorodnej terminologii. Wystarczy wspomnieć o tym, że: wyniki TAT są formułowane w terminach potrzeb i postaw, jakie osobnik zajmuje wobec ,,nacisków” otoczenia; wyniki testu Rorschacha – w terminach bogactwa życia wewnętrznego, ekstrawersji i introwersji itd., że “intrower-sja” znaczy tu jednak coś innego niż w kwestionariuszu Eysencka; wyniki MMPI ujmuje się w terminologii zespołów psychiatrycznych, a wyniki eksperymentów klinicznych w terminach psychologii ogólnej. Jeśli nawet psycholog, na podstawie przeprowadzonych badań, ma wyrobiony
pogląd na istotę zaburzeń występujących w danym wypadku, przedstawienie tak różnorodnego materiału faktów w jednolitej formie stanowi niemałe zadanie.
Syntetyzując wyniki można iść kilkoma różnymi drogami. Po pierwsze – można użyć jakiegoś schematu czysto empirycznego, w którym staramy się zestawić uzyskane dane nie kusząc się o ich jednolitość teoretyczną. Taki schemat przedstawia np. M. Harrower w swej pracy Zmiany i rozwój osobowości (1958). “Arkusz zbiorczy”, opracowany na tej podstawie przez W. Sanockiego przy konsultacji pracowników naukowych Katedry Psychologii Klinicznej UAM w Poznaniu, ujmuje wyniki badań testowych łącznie z obserwacją zachowania w czasie rozwiązywania zadań wlO pięciostopniowych skalach, skala jedenasta zawiera “ocenę ogólną”, również w skali pięciostopniowej (por. rys. 9). Arkusz zbiorczy podsumowuje wyniki kilku testów typowo stosowanych w badaniach klinicznych:
skali Wechsiera, testu Rorschacha, próby zdań niedokończonych, TAT, a także testu Szondiego, który czasami bywa używany przez psychologów klinicznych. Wyniki testów zostały sprowadzone do wspólnego mianownika przez zaszeregowanie na jednolitych skalach ocen, mianowicie ogólnej oceny zachowania w czasie badania, oceny inteligencji, produktywności, związku z rzeczywistością, treści myśli, wyobraźni twórczej, napędu, jakości uczuć, postaw społecznych oraz lęku. Jak z tego wynika, w zestawieniu tym nie usiłuje się wprowadzić jakiejś ścisłości teoretycznej. Można np. pytać, dlaczego wyodrębniono “lęk” od “uczuć”, skoro lęk to również uczucie, czym się różni skala “napędu” od skali “uczuć” itd. Wartość arkusza polega jednak na tym, że pozwala on w sposób porównywalny przedstawić cechy zbadane rozmaitymi metodami i w ten sposób uzyskać syntetyczną “sylwetkę psychiczną” czy “profil” badanego.
Inny sposób polega na tym, że ustawia się wyniki badania w obrębie jakiejś teorii osobowości wyjaśniając wyniki różnych metod w języku tej teorii. Może to być np. teoria 12 czynników Cattella albo teoria trzech “wymiarów” osobowości Eysencka, teoria Rorschacha, a w niektórych wypadkach, kiedy na pierwszy plan w zaburzeniach wysuwa się dążenie do utrzymania lub wzmocnienia poczucia własnej wartości, można posłużyć się teorią Adiera itd. Wybór teorii osobowości, na podstawie której dokonujemy syntezy wyników, zależy od badanego przypadku i od zasobu wiedzy, jaką rozporządza psycholog kliniczny w zakresie danej teorii.
W tym miejscu warto zwrócić uwagę na schemat osobowości, przedstawiony w rozdziale II (por. s. 42). W praktyce autora schemat ten oddawał dobre usługi przy syntetyzowaniu wyników, ponadto zaś umożliwia on również naoczne przedstawienie hipotez etiologicznych, odróżniając doświadczenie osobnika jako produkt dotychczasowych interakcji ze środowiskiem od uwarunkowań przez cechy organizmu i uwidoczniając stosunki, jakie zachodzą pomiędzy tymi wszystkimi czynnikami, które na-•ieży brać pod uwagę przy stawianiu diagnozy.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • diagnostyczny kwestionariusz osobowości sanocki
  • arkusz zbiorczy harrower- sanocki
  • diagnostyczny kwestionariusz osobowości sanockiego
  • arkusz zbiorczy diagnoza psychologia sanocki
  • syntezowanie wyników
  • synteza wynikow psychologia
  • synteza wyników
  • schemat harrowera sanockiego
  • schemat harrowera
  • sanocki diagnostyczny kwestionariusz osobowości
  • psychologia-kliniczna cba pl 7-synteza-wynikow
  • model diagnozowania harrower-sanocki
  • diagnostyczny kwestionariusz osobowości w psychologii
  • diagnostyczny kwestionariusz osobowości sanockiego program
  • syntezy psychologi

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Niektóre problemy polskiej chirurgii.
REFLEKSJE CHIRURGA NA TEMAT: NIE TYLKO SKALPELEM
Dlatego nieszczęścia, niezawinione cierpienia i ból, spadające czasami
FENOMENOLOGICZNY ZARYS CHRZEŚCIJAŃSKIEJ POSTAWY RELIGIJNEJ
b. Warunki pracy psychologa
3. Zawodowe problemy psychologa więziennego
.f. Organizowanie i konsultowanie zabiegów resocjalizacyjnych
c. Korekcyjne ustosunkowanie do zachowań 'kierowanych przeciw samemu sobie
d. Opiniowanie kar dyscyplinarnych
a. Przygotowanie do resocjalizacji

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 June 13, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna