Psychologia kliniczna | Psychologia kliniczna

Psychologia kliniczna

tych sytuacji powtarzających się jedna po drugiej kumuluje się, ponieważ po każdej pozostaje rozdrażnienie (proces następczy jako składnik wewnętrzny dalszych sytuacji), na nie nakłada się nowa drażniąca sytuacja itd., tak że stopniowo coraz drobniejsze okazje wystarczają do wybuchu. Otrzymujemy wówczas formy zachowania, które do złudzenia przypominają agresywność złośnika (kategoria druga), a jednak są uwarunkowane głównie sytuacyjnie. Czasem w ten sposób mogą powstać nawet czynności podobne do tych z kategorii pierwszej. Ktoś, komu otoczenie zbyt dogryzie, może – doprowadzony do ostateczności – aktywnie szukać odwetu, aby siłą zmusić przeciwników do pozostawienia go w spokoju. •
Krótko mówiąc, trudne sytuacje uruchamiają u człowieka swoiste mechanizmy, przejawiające się w takich zaburzeniach psychiki i zachowania, jakie u tego osobnika poza tymi sytuacjami nigdy nie występowały i wobec tego nie można ich przypisywać predyspozycjom płynącym z zaburzeń osobowości. Dodajmy, że zaburzenia występujące w trudnych sytuacjach nie ograniczają się do drażliwości czy lękliwości. Niekiedy przybierają one postać omamów, iluzji, urojeń, zaburzeń pamięci itd., wykazując podobieństwo do zespołu charakterystycznego dla organicznego defektu mózgu (Biderman-A. D. i Zimmer H., 1961, s. 24), a czasami znów przypominają objawy schizofreniczne oraz stany powstające pod wpływem środków psychotropowych, meskaliny czy kwasu łysergicznego. Rozpoznanie, czy mamy do czynienia z zaburzeniem zachowania uwarunkowanym głównie osobowościowe, czy z mechanizmami pochodzenia przede wszystkim sytuacyjnego, nie jest więc łatwe i wymaga zarówno danych o zachowaniu badanego na przestrzeni długich odcinków czasu, jak i starannej analizy sytuacji, w których osobnik znajduje się aktualnie.
Rozdział obecny poświęcimy przede wszystkim omówieniu wpływu trudnych sytuacji na zachowanie. Zagadnienie to wydaje się szczególnie ważne dla psychologa klinicznego i dlatego, że w diagnostyce zaburzeń zachowania bywa ono wyraźnie nie doceniane, i z tego względu, że psychogenne zaburzenia osobowości powstają w znacznej mierze (choć nie wyłącznie) jako rezultat ostrych i przewlekłych zaburzeń zachowania, występujących w trudnych sytuacjach. Problemy związane z zależnością zaburzeń zachowania od osobowości omówimy pokrótce w ostatnim paragrafie, kładąc szczególnie nacisk na rozgraniczenie wpływów “psychologicznych” i ,,organicznych” w genezie defektów osobowości, co-jak się zdaje-stwarza dziś również okazję do wielu nieporozumień.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Można wyodrębnić dwie główne strategie radzenia sobie ze stresem:
Zaburzenia reaktywne.
Obecnie powodzenie rokują programy działań profilaktycznych,
Farmakoterapia.
Transakcję stresową można przedstawić następująco:
Celem psychoterapii podtrzymującej,
Leczenie i zapobieganie
Rozpoznawanie nerwic.
Transakcyjna Teoria Stresu R. Lazarus’a:
Przewlekłe późne następstwa, które niekiedy przejawiają się przez dziesiątki lat, określa się.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 June 7, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna