2. Definicje psychologii klinicznej | Psychologia kliniczna

2. Definicje psychologii klinicznej

Jak wynika z dotychczasowych rozważań, psychologia kliniczna jest stosunkowo młodą dyscypliną psychologiczną i tym można wyjaśnić to, że i w określeniu jej przedmiotu i zadań u różnych autorów w różnych krajach zaznaczają się pewne różnice, a nawet sama nazwa nie jest jeszcze powszechnie przyjęta. Używa się również takich terminów, jak “pato-psychologia eksperymentalna” (Rubinsztejn S. Ja., 1962), “psychopatologia stosowana” (Jones; w Eysenck, 1960, s. 764), czasem miesza się psychologię kliniczną z “psychologią lekarską” (Kretschmer E., 1958) itd.
Również i termin “psychologia kliniczna” bywa rozumiany dość różnorodnie. Dla przykładu przytoczymy trzy definicje spotykane w literaturze. Dość powszechna jest koncepcja ograniczająca psychologię kliniczną do psychologicznego badania chorobowych zaburzeń psychicznych. Tak rozumiana dyscyplina ta zajmuje się stosowaniem wiedzy i metodologii psychologicznej do pomocy lekarzowi psychiatrze w stawianiu diagnozy i w terapii chorób psychicznych. Na tym stanowisku stoi np. wspomniany Jones, który w konsekwencji utożsamia psychologię kliniczną z “psychopatologią stosowaną”.
Wśród autorów amerykańskich dość powszechnie przyjęta jest szeroka definicja określająca psychologię kliniczną jako psychologiczną dyscyplinę “idiograficzną”, tzn. zajmującą się studiowaniem psychiki jednostki, w przeciwieństwie do nauk psychologicznych “nomotetycznych”, czyli dążących do wykrywania praw ogólnych. Przy takim rozumieniu do psychologii klinicznej zalicza się również poradnictwo zawodowe, porady dla studentów college’ów, badania nad personelem kierowniczym w fabrykach, a zapewne też i selekcyjne badania w przemyśle, bo i one polegają na psychologicznym badaniu jednostek (Wallen R. W., 1964, s. 23-4; Abt L. E. i Brower D., 1952, s. 14; Richards T. W., 1946, s. 3).
W Stanach Zjednoczonych spotykamy jeszcze inne określenie. Definicja przedstawiona przez Sekcję Kliniczną Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego brzmi następująco:
“Psychologia kliniczna jest dziedziną psychologii stosowanej, stawiającą sobie jako zadanie określenie zdolności (behavioral capacities) i cech (behavioral characteristics) jednostki za pomocą pomiaru, analizy i obserwacji oraz-na podstawie całokształtu wyników tego badania, danych z badania lekarskiego i socjalnej historii osobnika – udzielanie porad i zaleceń mających skorygować braki w jego przystosowaniu” (Shaffer G. W, i Lazarus E. S., 1952, s. 29).

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • psychologia kliniczna definicja
  • definicja psychologii klinicznej
  • psychologia kliniczna definicja pojęć
  • psychologia kliniczna definicje
  • psycholog kliniczny definicja
  • psychologia kliniczna- definicje
  • psychologia klinicznana definicja
  • rys historyczny psychologii klinicznej
  • wnioski z badań związku chronotypu z nastrojem
  • definicja psychologia kliniczna
  • współczesna definicja psychologii klinicznej
  • Definicja i założenia psychologii klinicznej
  • termin psychologia kliniczna
  • www likala tv
  • psychologia kliniczna dziecka pojecie
  • psychologia kliniczna geneza
  • psychologia kliniczna historia i twórcy
  • psychologia kliniczna współczesna definicja
  • psychologia stosowana definicja
  • 3 definicje psychologii klinicznej
  • psychologia kliniczna definicja okoń
  • psychologia kliniczna autorzy definicji
  • agresja w otepienie wielozawalowe
  • definicja i podział psychologii klinicznej
  • definicje psychologi klinicznej
  • definicje psychologii klinicznej
  • historia psychologii klinicznej
  • kliniczne rozumienie definicja
  • medycyna kliniczna definicja
  • niemowlę definicja psychologia
  • okreslenie psychologii klinicznej
  • prawo do wcześniejszej emerytury pracownik zespół psychoorganiczny niepełnosprawny intelektualnie trwale niezdolny do pracy
  • psychilogia kliniczna definicja
  • psycholog kliniczny def
  • psycholog kliniczny-definicja
  • zagadnienia kliniczne-definicja

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Niestety, niepowodzenia w walce z uzależnieniami są również konsekwencją podejścia redukcjonistycznego.
Badanie kontrastowe układu pływowego mózgu.
Badania neuroradiologiczne.
Metody swoiste: testy psychologiczne i inwentarze osobowości.
Chodzi o kierunek społeczny, oczywiście w skrajnej postaci.
Wybrane metody psychologicznych badań diagnostycznych.
Tak więc pytaniami typowo psychologicznymi są
Psycholog kliniczny powinien
Psychiatria.
Psycholog jest też lepiej niż lekarz przygotowany do myślenia dedukcyjnego, rzadziej stosuje się czyste modele nauk przyrodniczych.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 June 3, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna