2. Definicje psychologii klinicznej | Psychologia kliniczna

2. Definicje psychologii klinicznej

Jak wynika z dotychczasowych rozważań, psychologia kliniczna jest stosunkowo młodą dyscypliną psychologiczną i tym można wyjaśnić to, że i w określeniu jej przedmiotu i zadań u różnych autorów w różnych krajach zaznaczają się pewne różnice, a nawet sama nazwa nie jest jeszcze powszechnie przyjęta. Używa się również takich terminów, jak “pato-psychologia eksperymentalna” (Rubinsztejn S. Ja., 1962), “psychopatologia stosowana” (Jones; w Eysenck, 1960, s. 764), czasem miesza się psychologię kliniczną z “psychologią lekarską” (Kretschmer E., 1958) itd.
Również i termin “psychologia kliniczna” bywa rozumiany dość różnorodnie. Dla przykładu przytoczymy trzy definicje spotykane w literaturze. Dość powszechna jest koncepcja ograniczająca psychologię kliniczną do psychologicznego badania chorobowych zaburzeń psychicznych. Tak rozumiana dyscyplina ta zajmuje się stosowaniem wiedzy i metodologii psychologicznej do pomocy lekarzowi psychiatrze w stawianiu diagnozy i w terapii chorób psychicznych. Na tym stanowisku stoi np. wspomniany Jones, który w konsekwencji utożsamia psychologię kliniczną z “psychopatologią stosowaną”.
Wśród autorów amerykańskich dość powszechnie przyjęta jest szeroka definicja określająca psychologię kliniczną jako psychologiczną dyscyplinę “idiograficzną”, tzn. zajmującą się studiowaniem psychiki jednostki, w przeciwieństwie do nauk psychologicznych “nomotetycznych”, czyli dążących do wykrywania praw ogólnych. Przy takim rozumieniu do psychologii klinicznej zalicza się również poradnictwo zawodowe, porady dla studentów college’ów, badania nad personelem kierowniczym w fabrykach, a zapewne też i selekcyjne badania w przemyśle, bo i one polegają na psychologicznym badaniu jednostek (Wallen R. W., 1964, s. 23-4; Abt L. E. i Brower D., 1952, s. 14; Richards T. W., 1946, s. 3).
W Stanach Zjednoczonych spotykamy jeszcze inne określenie. Definicja przedstawiona przez Sekcję Kliniczną Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego brzmi następująco:
“Psychologia kliniczna jest dziedziną psychologii stosowanej, stawiającą sobie jako zadanie określenie zdolności (behavioral capacities) i cech (behavioral characteristics) jednostki za pomocą pomiaru, analizy i obserwacji oraz-na podstawie całokształtu wyników tego badania, danych z badania lekarskiego i socjalnej historii osobnika – udzielanie porad i zaleceń mających skorygować braki w jego przystosowaniu” (Shaffer G. W, i Lazarus E. S., 1952, s. 29).

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • psychologia kliniczna definicja
  • definicja psychologii klinicznej
  • psychologia kliniczna definicja pojęć
  • psychologia kliniczna definicje
  • psycholog kliniczny definicja
  • psychologia kliniczna- definicje
  • psychologia klinicznana definicja
  • rys historyczny psychologii klinicznej
  • wnioski z badań związku chronotypu z nastrojem
  • definicja psychologia kliniczna
  • współczesna definicja psychologii klinicznej
  • Definicja i założenia psychologii klinicznej
  • termin psychologia kliniczna
  • www likala tv
  • psychologia kliniczna dziecka pojecie
  • psychologia kliniczna geneza
  • psychologia kliniczna historia i twórcy
  • psychologia kliniczna współczesna definicja
  • psychologia stosowana definicja
  • 3 definicje psychologii klinicznej
  • psychologia kliniczna definicja okoń
  • psychologia kliniczna autorzy definicji
  • agresja w otepienie wielozawalowe
  • definicja i podział psychologii klinicznej
  • definicje psychologi klinicznej
  • definicje psychologii klinicznej
  • historia psychologii klinicznej
  • kliniczne rozumienie definicja
  • medycyna kliniczna definicja
  • niemowlę definicja psychologia
  • okreslenie psychologii klinicznej
  • prawo do wcześniejszej emerytury pracownik zespół psychoorganiczny niepełnosprawny intelektualnie trwale niezdolny do pracy
  • psychilogia kliniczna definicja
  • psycholog kliniczny def
  • psycholog kliniczny-definicja
  • zagadnienia kliniczne-definicja

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Wielu badaczy spodziewając się, że na podstawie cech osobowości można przewidzieć poranność – wieczorność,
Nlerwice.
Leczenie nawrotów i profilaktyka chorób afektywnych.
Podstawową cechą cyklotymii są
Badania te są dowodem na nakładania się rytmu naturalnego na narastające zmęczenie.
Zaburzenia afektywne jedno-i dwubiegunowe zwykle nawracają.
Przebieg chorób afektywnych, rokowanie.
Mania(zespół maniakalny, epizod maniakalny).
większość badaczy głosi, że energia jest o 15-20 % większa do pracy w nocy niż w dzień.
Depresje poranne(subdepresja, depresje maskowane, depresja atypowa).

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 June 3, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna