Tradycyjne formy oddziaływań środowiskowych na psychicznie chorych. | Psychologia kliniczna

Tradycyjne formy oddziaływań środowiskowych na psychicznie chorych.

Niektóre oddziaływania psychospołeczne, na ktćrych opiera się psychiatria środowiskowa, stosowano również w dawnych systemach opieki nad psychicznie chorymi.
Do najstarszych należy opieka rodzinna, której początki owiane są legendą o św.
Dymnic-patronce psychiatrii.
Od jej śmierci w VII wieku uważano, że nad jej grobem w Gehl chorzy cierpiący na padaczkę i chorzy psychicznie doznają cudownego uzdrowienia.
W XIX wieku liczba psychicznie chorych umieszczonych u mieszkańców Gehl i w sąsiednich miejscowościach doszła do 3 tysięcy.
U opiekuna mieszkało 3-4 chorych, którzy razem z nim i jego rodziną jedli, pracowali, opiekowali się dziećmi.
Opieka rodzinna rozwinęła się w wielu krajach-już w XV wieku istniała w Hiszpanii, w Szkocji rozwinęła się samorzutnie w XVIII wieku w formie rozproszonej po całym kraju, w Niemczech preferowane typ opieki zlokalizowanej wokół zakładu psychiatrycznego.
Wyróżniono typ opieki hetercfamilijnej (tj.umieszczanie pacjenta u obcego mu opiekuna) i homulamilijny (opieka własnej rodziny) .
W Polsce opieka rodzinna powstała samorzutnie na Wileńszczyżnie w XIX wieku.
Opiekunowie budowali większe domy, których znaczna część była przeznaczona na pokoje dla chorych.
Przez dłuższy czas działalność ta nastawiona była tylko na zysk i pozbawiona opieki lekarskiej.
W okresie międzywojennym została objęta nadzorem przez Wileńską Klinikę Psychiatryczną.
Rozwijała się też opieka we wsiach wokół szpitali psychiatrycznych.
Po wojnie reaktywowano tę formę pod nazwą opieki domowej, ale liczba korzystających z niej pacjentuw z roku na rok się zmniejszała.

Warto reż wspomnieć o okresie leczenia moralnego.
Był to system opieki w zakładach dla psychicznie chorych, oparty na oddziaływaniach psychologicznych i społecznych, stosowany w pierwszej połowie XIX wieku.
Zakłady re były wówczas małe, często lekarz i jego rodzina jadali razem z pacjentami.
Pacjenci byli traktowani jako członkowie rodziny-zarówno personel, jak i inni pacjenci oczekiwali od nich poprawy zachowań i dostosowania się dc dobrego standardu życia.
Kładziono nacisk na zachowanie i odtwarzanie przydatnych w życiu umiejętności.
Psychiatra rozmawiał z chorym o jego dotychczasowych zajęciach, współpracował z rodzinami, podejmował wysiłki, aby zdobyć zaufanie chorych i żeby zaspokajać ich potrzeby.
Wielką wagę przywiązywano do warunków panujących w zakładzie, starano się upodobnić je do domowych, tak aby były pogodne, urozmaicone.
Pacjent był ćwiczony-rak dalece, jak w jego przypadku było to możliwe-w pełnieniu codziennych czynności.
Podobne metody stosowano w Polsce.
Janikowski w XIX wieku zalecał oddziaływanie na umysł choregu poprzez łagodne traktowanie i podkreślał korzystny wpływ pracy na samopoczucie, sen, łaknienie.
Postulował zróżnicowanie zajęć pajentuw, w zależności od ich zaintereszwań i umiejętności, indywidualną ocenę i wynagradzanie pracy.
Zalecał wspólne zabawy, takie jak gry w piłkę, bilard, strzelanie z łuku itp.uraz zabawy, umysł zajmujące”, do których zaliczał gry w kamy, zajęcia literackie, przedstawienia teatralne, rysowanie, słuchanie muzyki, grę na instrumentach, śpiew chóralny.
Postulował, aby organizowano w szpitalach psychiatrycznych koncerty, pikniki, zabawy, dostarczano gazety, a dla niektórych chorych uważał nawet za celowy udział w polowaniach i jazdę konną.
Radził, aby w nagrodę za dobre sprawowanie, dawać pacjentkom materiały, żeby same mogły szyć sobie ubrania oraz żeby du minimum ograniczać izolowanie chorych.
Cenne inicjatywy podejmowały organizacje społeczne, m in.
Warszawskie Towarzystwo Pomocy Lekarskiej i Opieki nad Umysłowo i Nlerwowo Chorymi, założone w I 899 r., którego celem było: zapewnienie ubogim bezpłatnej pomocy lekarskiej, udzielanie pomocy materialnej wypisanym ze szpitala oraz rodzinom chorych, przeszkolenie personelu opiekującego się chorymi, w razie potrzeby również w ich domach, wyszukiwanie rodzin, które przyjmą chorych, zakładanie domów, kolonii, ogrodów, warsztatów, w których przewlekle chorzy znajdą opiekę i zajęcie pod nadzorem lekarzy specjalistów.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • chory psychicznie opieka środowiskowa
  • specyfika opieki nad chorym psychicznie
  • patronką chorych psychicznie grób
  • opieka nad chorymi psychicznie
  • OPIEKA DLA chorYCH psychicznie poWOJNIE
  • formy pomocy dla psychicznie chorych
  • formy opieki środowiskowej dla chorych psychicznie
  • formy bezpośrednie opieki nad chorym psychicznie
  • cudowne uzdrowienie psychiczne
  • cudowne uzdrowienia psychicznie chorych
  • sposoby oddziaływań na chorego

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

7. Terapia moralna.
PODSUMOWANIE I WNIOSKI OGÓLNE
PRZEPISY KOŃCOWE Art. 27
ZASADY ETYCZNE I DEONTOLOGICZNE POLSKIEGO FARMACEUTY
PRACOWNIK NAUKI JAKO KRZEWICIEL WIEDZY
KOMITET ETYKI W NAUCE PRZY PREZYDIUM POLSKIEJ AKADEMII NAUK DOBRE OBYCZAJE W NAUCE ZBIÓR ZASAD I WYTYCZNYCH
VII. ZASADY KOŃCOWE
VI. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC SPOł,ECZEŃSTWA
V. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC PRZEDSTAWICIELI INNYCH ZAWODÓW OCHRONY ZDROWIA
IV. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC CZŁONKÓW ZAWODU

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 May 16, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna