Wiele osób w ten sposób dochodzi do stałej pracy. | Psychologia kliniczna

Wiele osób w ten sposób dochodzi do stałej pracy.

Działalność społeczno-rekreacyjna jest w klubie prowadzona popołudniami i wieczorami.
Opiera się to na założeniu, że w społeczności pacjentów powinny obowiązywać takie same zasady organizacji czasu, jak i w całym społeczeństwie.
Klub szuka również mieszkań dla swoich członków.
Obecnie uważa się, że najkorzystniejszą formą zakwaterowania są mieszkania dla 2-3 członków, współmieszkańcy mogą się bowiem wzajemnie wspierać.
Niekture osoby umieszcza się w rodzinach zastępczych lub domach przejściowych.
Fountain House stał się też ośrodkiem szkoleniowym-podobne kluby powstały w większości stanów Ameryki Północnej i w kilkunastu krajach świata.
W Polsce większość nielicznych klubów działa we współpracy z placówkami lecznictwa psychiatrycznego i ogranicza swoją działalność do zajęć rekreacyjnych i niektórych elementów oparcia środowiskowego.
Mieszkanie chronione (sheltered housing) to różne formy okresowego lub stałego pobytu niewielkich grup chorych w przeznaczonych do tego celu zwykłych mieszkaniach, z dużym zakresem samodzielności i pod ograniczonym nadzorem personelu.
Dla członków grupy mieszkanie chronione jest odpowiednikiem własnego domu, a grupa-rodziny.
Tę domową atmosferę podkreślać powinno urządzenie wnętrz, organizacja każdego dnia i podział codziennych obowiązków.
Warunki takie sprzyjają uczeniu się prawidłowych zachowań, samodzielności, poczucia odpowiedzialności i wywiązywania się ze swych zadań w trakcie realnych domowych sytuacji.
Zadania te obejmują min.dbałość o higienę osobistą, odzież, porządek i estetykę mieszkania, umiejętne gospodarowanie pieniędzmi, pracę zarobkową lub.

naukę, organizację zajęć rekreacyjnych, rozwiązywanie konfliktów interpersonalnych powstających w życiu codziennym i utrzymywanie ciągłości leczenia (tj.samodzielne przyjmowanie leków i zgłaszanie się do prowadzącego lekarza) .
Wyróżnia się 4 główne formy mieszkań chronionych: 1.
Bastei e-przeznaczone na okresowy (ściśle określony) pobyt stosunkowo samodzielnych pracujących lub uczących się.
Personel stanowią tu zwykle pracownicy pomocniczy zatrudnieni w niepełnym wymiarze.
2.
Domy przejściowe (half way houses) są tworzone najczęściej dla chronicznych pacjentów szpitali psychiatrycznych, którzy-wskutek wieloletniej bezczynności i niepomyślnego przebiegu choroby-utracili podstawowe umiejętności radzenia sobie w życiu.
Wymagają długotrwałego treningu w zakresie wielu dziedzin-od mycia się i prania, społecznego (j, umożliwiającego porozumiewanie się z ludźmi) używania mowy do znajomości wartości pieniędzy, robienia zakupów, używania środków lokomocji itp.
Ten typ pacjentów potrzebuje zwykle pemodobowej opieki personelu.
Tryb dnia w domu przejściowym obejmuje: trening behawioralny, terapię zajęciową, rehabilitację zawodową, udział w zajęciach porządkowych i przygotowaniu posiłków oraz zajęcia rehabilitacyjne.
Pobyt w domu przejściowym jest zwykle ograniczony do jednego roku.
Hostele oraz domy przejściowe były początkowo organizowane w szpitalach psychiatrycznych.
Obecnie często w wielu krajach są przenoszone do środowiska.
3.
Mi eszkania grupowe stanowią stale miejsce zamieszkania dla wielu przewlekle chorych psychicznie pozbawionych opieki rodziny, wypisanych z domów przejściowych lub ze szpitala psychiatrycznego.
Od mieszkańców oczekuje się samodzielności, odpowiedzialności i udzielania sobie wzajemnej pomocy.
Wskazane jest też, aby każdy z mieszkańcuw wykonywał jakąś użyteczną pracę-najlepiej pracę zarobkową w zwykłych lub chronionych warunkach.
Nadzór ograniczaj się zwykle do wizytowania co kilka dni (w razie potrzeby codziennie) przez pracownika socjalnego lub pielęgniarkę środowiskową.
Zdarza się, że nadzór przejmuje jeden z chorych, który jest już dobrze przystosowany społecznie.
Rodzina zastępcza (toster family) to mająca odległe tradycje turma współżycia osób zdrowych z kilkuosobową grupą chorych psychicznie, którzy są przyjmowani do domu na prawach współmieszkańców.
Instytucie psychiatryczne prowadzą kwalifikację i szkolenia rodzin, które mają przyjąć dz siebie pacjentuw, oraz nadzorują przebieg opieki.
Dla właścicieli domu jest to względnie atrakcyjne źródło dzchodów, dla przewlekle chorych pacjentów-szczególnie pomyślna sytuacja życia wśród osób psychicznie zdrowych, skhniająca do przejmowania ich prawidłowych wzorców zachowania.
Niewątpliwie w większości przypadkćw najwłaściwszym rozwiązaniem jest opieka własnej rodziny nad przewlekle chorym psychicznie.
Nie zawsze jednak jest tu możliwe, często nikt z bliskich już nie żyje, bywa że starzy rodzice mają większy stopień inwalidztwa niż pacjent, były wspć (małżonek założył nową rodzinę i powrót pacjenta do wspćlnego mieszkania rokuje beznadziejnie.
Jest.

jednak wiele rodzin żyjących w skrajnym ubóstwie w zdewastowangych domach, które są życzliwe, a przynajmniej nie okazują wrogości choremu.
Remont, pomoc finansowa, odtworzenie dawno zerwanych związków emocjonalnych i terapia rodzinna może w takich wypadkach wpłynąć na odzyskanie przez pacjenta miejsca wśrżd bliskich.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Prognoza dotycząca częstości zaburzeń psychicznych.
Badanie psychologiczne.
Zakres psychiatrii oraz jej miejsce w kulturze i wśród innych dyscyplin nauki-Adam BilikiewiczZarys dziejów psychiatrii.
Planowanie.
Poszukiwanie źródeł emocji.
Zachowanie pogłębiające komunikację Przekazywanie obserwacji.
Praca nad formowaniem dojrzałej, dobrze przystosowanej osobowości.
Umożliwienie szerokiego otwarcia.
Przejdźmy teraz do omówienia wspomnianych zachowań terapeutycznych.
Humanizacja nie może więc polegać wyłącznie na wykładach, odczytach, referatach i publikacjach,

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 May 15, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna