Konsultacja psychiatryczna. | Psychologia kliniczna

Konsultacja psychiatryczna.

Zwracanie się lekarza prowadzącego pacjenta do innego specjalisty o pomoc w rozwiązywaniu jakiegoś problemu jest powszechne w medycynie.
Konsultacja psychiatryczna różni się od dokonywanej przez lekarzy innych specjalności medycznych znacznie szerszym zakresem interwencji, często dotykaniem wielu problemów życiowych i kontaktów międzyludzkich pacjenta.
Przedmiotem poznania i oddziaływania konsultanta nie zawsze bywa pacjent, ale osoba wzywająca konsultanta, środowisko społeczne itp.
W konsultacji psychiatrycznej uczestniczą: psychiatra (konsultant) , osoba prosząca o konsultację (konsultowany) , osoba, której ma się pomóc (pacjent) .

Modele konsultacji.

W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych wyodrębniono kilka typów (modeli) konsultacji, związanych z głównym ogniskiem koncentracji uwagi konsultanta: są 101.
Konsultacja skoncentrowana na pacjencie.
Ten model jest najpowszechniejszy, tkwi w tradycji medycznej.
Konsultant bada osobiście pacjenta.
Studiuje jego dokumentację, wywiady, ustala rozpoznanie, zalecenia.
Konsultacja skoncentrowana na osobie proszącej o konsultację (, konsultowanym’) .
Tu istotna jest dyskusja i uzyskiwanie danych od wzywającego na konsultację, który ma jakieś problemy w prowadzeniu pacjenta, dostrzega swe niedociągnięcia w pracy zawodowej i prosi o pomoc dla lepszego rozeznania sytuacji oraz radzenia sobie w postępowaniu terapeutycznym.
W tym modelu konsultacji jej edukacyjny aspekt jest znacznie szerszy niż w poprzednim.
Zadanie dydaktyczne konsultanta psychiatry jest określone jako, pomóc pomagać” (belg to belg) .
Typowym przykładem konsultacji skoncentrowanych na pomocy konsultowanym w pracy są grupy Balinta dla lekarzy ogólnie praktykujących.
Konsultacja skoncentrowana na sytuacji.
Ten rodzaj konsultacji wywodzi się z ekologicznej koncepcji choroby.
Konsultant rozważa tu relacje i interakcje międzyludzkie wszystkich czlonkćw zespołu, włączonych w opiekę nad pacjentem po to, by zrozumieć zarówno zachowania pacjenta, jak i problemy zespołu leczącego.
Konsultowane tu może być całe środowisko zddziałowe, wraz z pacjentem.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Pary łączą się pod wpływem romantycznej miłości
Urojenia nie zawsze jednak dngyczą spraw aktualnych, czasem chorzy interpretują umjenicwo wydarzenia minione.
Podział urojeń według budowy.
Od urojeń odnoszących należy odróżnić nastawienie odnoszące, które występuje nieraz u ludzi zdrowych.
Tak jak dzisiejsze pawiany był on zagrożony atakami drapieżników.
Urojenia wielkościowe często dotyczą pozycji człowieka w kraju i świecie.
Niekiedy urojenia hipochondryczne zwracają uwagę otoczenia absurdalnością treści.
Potrzeba seksu czyli wirtualny początek życia
Urojenia.
Zaburzenia myślenia i ich podział.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 May 14, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna