Zespoły otępienne (przewlekły zespół psychoorganiczny). | Psychologia kliniczna

Zespoły otępienne (przewlekły zespół psychoorganiczny).

Zespoły otępienne cechują się ogólnym obniżeniem sprawności umysłowej, z konsekwencjami (spadek lub utrata) w zakresie funkcjonowania społecznego i zawodowego.

Przyczyny otępienia są różne.
Najpoważniejszy problem stanowią te choroby otępienne, które mają charakter nieodwracalnych, postępujących, nie poddającychsię leczeniu (zwyrodnieniowa-zamkowe, jak choroba Jzheimera.
Pieką, Creutzfelda-Jakoba, czy naczyniowa-wielozawałowe) .
Pewna grupa chorób otępieniach określana jest nazwą, otępień wtórnych”lub, odwracalnych”, w których przyczyny są znane (m 3 n.infekcje, zatrucia, zmiany metaboliczne, hormonalne, deOcyty witaminowe, zmiany pourazowe mózgu, naczyniowe, rozrostowe i inne) .
Wiele z nich, odpowiednio wcześnie wykrytych, poddaje się leczeniu, a proces ot (pienny może być zatrzymany.
Obraz kliniczny cechuje się: a) zaburzeniami myślenia abstrakcyjnego (wnioskowania, planowania, wyobrażania, formowania sądów, rozumienia pojęć, krytycznej oceny siebie, dostrzegania podobieństw, różniej: b) zaburzeniami pamięci (przede wszystkim świeżej, ale również i wydarzeń dawnych) .
W początkowym okresie otępienia zaburzenia pamięci dają się zauważyć najwcześniej (zapominanie o sprawach życiowych, wahanie się przy odpowiedzi, zapominanie nazwisk, trudność nabywania nowych wiadomości) .
W zaawansowanym otępieniu zaburzenia pamięci mogą być tak nasilone, że nie ma w ogóle retencji wydarzeń, człowiek żyje chwilą, nie pamięta swych danych personalnych, adresu, gubi się na ulicy, zapomina wyłączyć gaz, prąd, wodę: c) zmianami emocjonalnymi, dotyczącymi zarówno uczuciowości prostej (zaburzenia kontroli afektów, chwiejność nastroju) , jak i złożonej (spłycenie uczuciowości, zanik poczucia taktu, spadek uczuć moralnych, egoizm) .
Na zespół ctępienny często nakładają się dodatkowo objawy zespołów: depresyjnych, urojeniowych, zaburzeń świadomości.
Potrzebę pomocy w trybie doraźnym zgłasza otoczenie pacjenta otępiennym najczęściej w przypadkach: .
z zespołem.
a) wystąpienia objawów depresyjnych (często w początkowym okresie choroby, nawet z aktywnością samobójcząkb) wystąpienia objawów urojeniowych (urojenia okradania, prześladowcze czasem z agresją przeciw otoczeniu) : c) dodatkowo występujących zaburzeń świadomości, z pobudzeniem: d) gdy otoczenie pacjenta nie jest w stanie tolerować pewnych objawów e) gdy pacjent jest przywieziony z ulicy, gdzie zabłąkał się.
Postępowanie Podstawowym zadaniem lekarza jest postawienie rozpoznania co do samego zespołu, jak i jego przyczyny.
O ile rozpoznanie zaawansowanego otępienia jest łatwe, o tyle w początkowym okresie może sprawiać trudności i wymaga różnicowania z chorobami o obrazie, rzekomego otępienia” (mzudzdememiu) .
Taką postać może mieć depresja, defekt schizofreniczny, psychoza dysocjacyjna, zaburzenia świadomości, wreszcie symulacja.

Różnicowanie otępienia według jego przyczyn może być niemożliwe do przeprowadzenia w trybie doraźnym i wymagać wielu badań laboratoryjnych.
Jednak już na tym etapie rozpocząć je musi dokładny wywiad i badanie stanu somatycznego, neurologicznego pacjenta.
Przy podejrzeniu otępienia wtórnego konieczne jest prowadzenie dalszego procesu diagnostycznego w odpowiedniej placówce służby zdrowia.
W przypadku stwierdzenia otępienia pierwotnego postępowanie terapeutyczne nastawione musi być również na leczenie zespołu nakładającego się na otępienie.
Przy nasileniu objawów depresyjnych, urojeniowych lub przy zaistnieniu zaburzeń świadomości wskazana bywa hospitalizacja psychiatryczna.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • zespół psychoorganiczny otępienny
  • ZESPÓŁ OTEPIENNY
  • zespół psychoorganiczny
  • zespól otępienny
  • zespól psychoorganiczny
  • zespol psychoorganiczny otepienny
  • zespół psychoorganiczny otępienny leczenie
  • zespół psychoorganiczny otępienny objawy
  • zespół psychoorganiczny objawy
  • zespół otępienny objawy
  • zespół psychoorganiczny icd 10
  • zespół psychoorganiczny leczenie
  • zespół otępienny icd 10
  • zespoły otępienne
  • zespół psychoorganicznego otępienia
  • zespół psychoorganiczny dementywny
  • zespół otępienny icd
  • zespół otępienny kod icd 10
  • zespół psychoorganiczny pourazowy
  • zespół otepienny icd-10
  • zespół otępienia
  • proces otępienny
  • zespol otepienny objawy
  • proces dementywny
  • otępienie pourazowe
  • psychologia-kliniczna likala com zespoly-otepienne-przewlekly-zespol-psychoorganiczny
  • psychoorganiczny zespół otępienny
  • zespol otepienia
  • zespoł otempienny
  • zespół psychorganiczny
  • fizjoterapia w zaburzeniach psychoorganicznych
  • zespół otępienny psychoorganiczny
  • ICD 10 ZESPÓL OTĘPIENNY
  • zespol psychoorganiczny leczenie
  • zespół dementywny
  • zespół psychoorganiczny otępienny icd 10
  • zespół otępienny icd10
  • zespoly otępienne
  • otępienie psychoorganiczne
  • icd 10 zespół otępienny
  • psychoorganiczny zespół
  • yhs-0001
  • zespół psychoorganiczny-otępienny
  • zespół psychoorganiczny icd
  • pourazowy zespół otępienny
  • ZESPOL DEMENTYWNY
  • cechy zespołu psychoorganicznego
  • zespół organiczny otępienny
  • zespó otępienny
  • zespol otepienny leczenie

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Rozpoznawanie cech świata i własnych stanów.
Mózg i świadomość
Teoria uwagi B. Fishera
Ruchy oka śledzące
Mechanizm widzenia centralnego
Patologia pamięci
Pamięć długotrwała
Pamięć operacyjna
Mózg i umysł
Nos.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 May 11, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna