Zespoły otępienne (przewlekły zespół psychoorganiczny). | Psychologia kliniczna

Zespoły otępienne (przewlekły zespół psychoorganiczny).

Zespoły otępienne cechują się ogólnym obniżeniem sprawności umysłowej, z konsekwencjami (spadek lub utrata) w zakresie funkcjonowania społecznego i zawodowego.

Przyczyny otępienia są różne.
Najpoważniejszy problem stanowią te choroby otępienne, które mają charakter nieodwracalnych, postępujących, nie poddającychsię leczeniu (zwyrodnieniowa-zamkowe, jak choroba Jzheimera.
Pieką, Creutzfelda-Jakoba, czy naczyniowa-wielozawałowe) .
Pewna grupa chorób otępieniach określana jest nazwą, otępień wtórnych”lub, odwracalnych”, w których przyczyny są znane (m 3 n.infekcje, zatrucia, zmiany metaboliczne, hormonalne, deOcyty witaminowe, zmiany pourazowe mózgu, naczyniowe, rozrostowe i inne) .
Wiele z nich, odpowiednio wcześnie wykrytych, poddaje się leczeniu, a proces ot (pienny może być zatrzymany.
Obraz kliniczny cechuje się: a) zaburzeniami myślenia abstrakcyjnego (wnioskowania, planowania, wyobrażania, formowania sądów, rozumienia pojęć, krytycznej oceny siebie, dostrzegania podobieństw, różniej: b) zaburzeniami pamięci (przede wszystkim świeżej, ale również i wydarzeń dawnych) .
W początkowym okresie otępienia zaburzenia pamięci dają się zauważyć najwcześniej (zapominanie o sprawach życiowych, wahanie się przy odpowiedzi, zapominanie nazwisk, trudność nabywania nowych wiadomości) .
W zaawansowanym otępieniu zaburzenia pamięci mogą być tak nasilone, że nie ma w ogóle retencji wydarzeń, człowiek żyje chwilą, nie pamięta swych danych personalnych, adresu, gubi się na ulicy, zapomina wyłączyć gaz, prąd, wodę: c) zmianami emocjonalnymi, dotyczącymi zarówno uczuciowości prostej (zaburzenia kontroli afektów, chwiejność nastroju) , jak i złożonej (spłycenie uczuciowości, zanik poczucia taktu, spadek uczuć moralnych, egoizm) .
Na zespół ctępienny często nakładają się dodatkowo objawy zespołów: depresyjnych, urojeniowych, zaburzeń świadomości.
Potrzebę pomocy w trybie doraźnym zgłasza otoczenie pacjenta otępiennym najczęściej w przypadkach: .
z zespołem.
a) wystąpienia objawów depresyjnych (często w początkowym okresie choroby, nawet z aktywnością samobójcząkb) wystąpienia objawów urojeniowych (urojenia okradania, prześladowcze czasem z agresją przeciw otoczeniu) : c) dodatkowo występujących zaburzeń świadomości, z pobudzeniem: d) gdy otoczenie pacjenta nie jest w stanie tolerować pewnych objawów e) gdy pacjent jest przywieziony z ulicy, gdzie zabłąkał się.
Postępowanie Podstawowym zadaniem lekarza jest postawienie rozpoznania co do samego zespołu, jak i jego przyczyny.
O ile rozpoznanie zaawansowanego otępienia jest łatwe, o tyle w początkowym okresie może sprawiać trudności i wymaga różnicowania z chorobami o obrazie, rzekomego otępienia” (mzudzdememiu) .
Taką postać może mieć depresja, defekt schizofreniczny, psychoza dysocjacyjna, zaburzenia świadomości, wreszcie symulacja.

Różnicowanie otępienia według jego przyczyn może być niemożliwe do przeprowadzenia w trybie doraźnym i wymagać wielu badań laboratoryjnych.
Jednak już na tym etapie rozpocząć je musi dokładny wywiad i badanie stanu somatycznego, neurologicznego pacjenta.
Przy podejrzeniu otępienia wtórnego konieczne jest prowadzenie dalszego procesu diagnostycznego w odpowiedniej placówce służby zdrowia.
W przypadku stwierdzenia otępienia pierwotnego postępowanie terapeutyczne nastawione musi być również na leczenie zespołu nakładającego się na otępienie.
Przy nasileniu objawów depresyjnych, urojeniowych lub przy zaistnieniu zaburzeń świadomości wskazana bywa hospitalizacja psychiatryczna.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • zespół psychoorganiczny otępienny
  • ZESPÓŁ OTEPIENNY
  • zespół psychoorganiczny
  • zespól otępienny
  • zespól psychoorganiczny
  • zespol psychoorganiczny otepienny
  • zespół psychoorganiczny otępienny leczenie
  • zespół psychoorganiczny otępienny objawy
  • zespół psychoorganiczny objawy
  • zespół otępienny objawy
  • zespół psychoorganiczny icd 10
  • zespół psychoorganiczny leczenie
  • zespół otępienny icd 10
  • zespoły otępienne
  • zespół psychoorganicznego otępienia
  • zespół psychoorganiczny dementywny
  • zespół otępienny icd
  • zespół otępienny kod icd 10
  • zespoł otempienny
  • zespół psychoorganiczny pourazowy
  • proces otępienny
  • zespol otepienny objawy
  • zespół otępienia
  • zespół otepienny icd-10
  • zespół dementywny
  • proces dementywny
  • zespoly otępienne
  • psychologia-kliniczna likala com zespoly-otepienne-przewlekly-zespol-psychoorganiczny
  • zespol otepienia
  • otępienie pourazowe
  • psychoorganiczny zespół otępienny
  • ICD 10 ZESPÓL OTĘPIENNY
  • idc 10 zespół otępienny
  • zespół psychoorganiczny otępienny icd 10
  • zespół psychorganiczny
  • zespol psychoorganiczny leczenie
  • fizjoterapia w zaburzeniach psychoorganicznych
  • zespół otępienny psychoorganiczny
  • zespół otępienny icd10
  • otępienie psychoorganiczne
  • OCD 10 otępienie
  • yhs-0001
  • zespół psychoorganiczny icd
  • psychoorganiczny zespół
  • pourazowy zespół otępienny
  • zespół psychoorganiczny-otępienny
  • icd 10 zespół otępienny
  • zespół otępienia psychoorganicznego
  • ZESPOL DEMENTYWNY
  • cechy zespołu psychoorganicznego

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Techniki i metody psychoterapii.
Przebieg psychoterapii.
Pacjent.
Pobudzenie może wymagać stosowania środków neuroleptnych.
Omamom mogą towarzyszyć związane z nimi treściowo urojenia.
Grupy środków o działaniu uzależniającym.
Czynniki kulturowe mogą niekiedy decydować o wyborze środka.
Mechanizm etykietowania społecznego
Uwarunkowania przyczynowe używania środków psychoaktywnych.
Zaburzenia psychiczne spowodowane używaniem środków psychoaktywnych.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 May 11, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna