Odległe następstwa urazów czaszkowa-mózgowych. | Psychologia kliniczna

Odległe następstwa urazów czaszkowa-mózgowych.

Cerebrastenia pourazowa jest pojęciem nie przez wszystkich psychiatrów uznawanym.
Obraz kliniczny przypomina nerwicę neurasteniczną.
Mimo iż nie stwierdza się następstw organicznych w badaniach klinicznych(neurolzgicznych)w EIG i neuroobrazowych(TK, MRI), chorzy wypowiadają skargi-nie znajdujące przedmiotowego uzasadnienia-na męczliwość, trudności w skupieniu uwagi, brak wiary w siebie i swoją przyszłość, zmniejszenie zainteresowań i samorzutności.
Do częstych objawów należy nadwrażliwość na światło i hałas, obniżenie nastroju, dobowe wahania samopoczucia z narastaniem objawów w godzinach popołudniowych i wieczornych.
R oko w a n i e jest pomyślne.
Chorzy pod troskliwą upieką lekarską, zwłaszcza psychoterapeutyczną, szybko odzyskują dobry nastrój i sprawność psychofizyczną.
Część chorych agrawuje objawy z przyczyn roszczeniowych(starania o odszkodowanie, rentę wypadkową itd).
Otępienie urazowe jest następstwem uszkodzenia mózgu(encefalopatii), które potwierdza się w badaniach klinicznych:uszkodzenia nerwów czaszkowych, porażenia i niedowłady, zaburzenia mowy, nieprawidłowości w EEG oraz w badaniach neuroobrazowych(TK, MRI), w których stwierdza się zaniki korowe i podkorowe, dodatnie wyniki w tzw.organicznych testach neuropsychologicznych.
W stanie psychicznym, w zależności od rozległości i umiejscowienia uszkodzeń urazowych, występują bardziej lub mniej nasilone objawy otępienia i zaburzenia osobowości(osobowość ence(alopatyczna, organiczne zaburzenia osobowości, charakteropatia).
W uszkodzeniach płatów czołowych stwierdza się cechy tzw.zespołu czołowego.
Jeżeli zmiany urazowe dotyczą części podstawnej płata(lub nadczołowej), chorzy wykazują cechy odhamowania popędów:są żarłoczni, dowcipkują na tematy seksualne, zdradzają nastrój moriwyczny, ich wypowiedzi świadczą o bezkrytycyzmie i obniżeniu uczuciowości wyższej.
Inny obraz przybierają następstwa psychopatologiczne związane z uszkodzeniem kory płatów czołowych od strony sklepistości.
Chorzy są spowalniali psyche ruchowo(zespół apatycznz-abuliczny), pozbawieni spontaniczności, zaburzeniu ulega ich myślenie abstrakcyjne i przyczynowo-logiczne.
Czas spędzają bezczynnie, nie okazują żadnych zainteresowań, zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby animalna-wegetatywne.
Ulszkodzenie płatów skroniowych wywołują zaburzenia ogniskowe typu afazji często napady padaczkowe z objawami prostymi i złożonymi, ale także zaburzenia psychiczne, którym Landolt nadal nazwę zespołu skroniowego.
Chorzy nie rozpoznają najbliższych osób, mają utrudniony kontakt uczuciowy z otoczeniem, zachowują się niepewnie, wykazują hiperseksualizm, ustawicznie czegoś szukają, nie potrafią spożytkować dotychczasowych doświadczeń, podejmują działania podyktowane potrzebą chwili, bez liczenia się z otoczeniem, tracą poczucie dystansu, skargom hipochondrycznym nie towarzyszy adekwatna reakcja ze stron uczuć, nastrój jest obojętny.
Objawy otępienne narastają zwykle powoli po urazie czaszkowa-mózgowym.
i są wyrazem procesu zamkowego.
Ufrazowe uszkodzenie mózgu prowadzi niekiedy do tzw.zespołu amnestymnego(Korsakowa), w którym występują objawy upośledzenia pamięci zarówmkrótko-, jak i długotrwałej.
Na plan pierwszy wysuwają się luki pamięciowe różnej rozległości, wypełniane przez chorych konfabulacjami.
Nie występują natomiattypowe dla otępienia:zaburzenia myślenia abstrakcyjnego, upośledzenie sądzeni*innych zaburzeń wyższych czynności korowych ani też zmian osobowośd(uszkodzenie mózgu lokalizuje się w układzie limbicznym-hipokamp).

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • cerebrastenia pourazowa odszkodowanie
  • wstrzs mzgu objawy
  • cerebrastenia objawy
  • cerebrastenia pourazowa
  • cerebrastenia pourazowa renta
  • organiczne zaburzenia osobowości- przyczyny
  • odległe następstwa urazów czaszkowo mózgowych
  • cerebrastenia pourazowa leczenie
  • otępienie a renta
  • otepienie renta 1 grupa
  • odlegle następstwa urazów głowy
  • pozne nastepstwa urazow glowy
  • odlegle nastepstwa urazow
  • zmiana osobowości po urazie głowy
  • pozne nastepstea urazow glowy
  • odlegle skutki wstrzasnienia mozgu
  • odległ następstwo urazu mózgowego
  • odległe konsekwencje urazów czaszkowych
  • odległe następstwa urazu mózgu
  • odległe skutki urazów czaszkowo - mózgowych
  • odległe skutki urazów oun
  • odległe w czasie skutki wstrząśnienia mózgu
  • odszkodowanie za leczenie psychologicznym
  • organiczne dobowe zmiany nastroju
  • pourazowy zanik korowo-podkorowy
  • organiczne zaburzenia zachowania i osobowości u osób po urazie czaszkowo mózgowym
  • pourazowy zanik korowo podkorowy
  • otepienie po urazie
  • otepienie renta
  • pourazowa luka pamieciowa
  • odlegle konsekwencje wstrzasnienia mozgu
  • charakteropatia pourazowa
  • charakteropatia po urazie mózgowym
  • charakteropatia po urazie głowy
  • cerebrastenia w tk glowy
  • cerebrastenia uraz czaskowo mózgowy
  • cerebrastenia pourazowa icd 10
  • zmiany osobowości po urazie głowy
  • cerebrastenia pourazowa a odszkodowanie
  • CHARAKTEROPATIE USZKODZENIA PŁATÓW CZOŁOWYCH
  • hipokamp renta
  • ile odszkodowania za uraz czaszkowo-mózgowy
  • nastepstwa urazu platu czolowego
  • nastepstwa urazu czaszkowo mozgowego
  • nastepstwa uraz mozgu
  • następstwa stłuczenia płatów czołowych
  • następstwa odległe urazów
  • luka pamięciowa uraz
  • konsekwencje urazów czaszkowo-mózgowych
  • jakie odległe skutki po wstrząsu mózgu

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Epidemiologia samobójstw.
Samobójstwa i zaburzenia psychiczne (zwłaszcza depresje).
PSYCHOLOGIA KRYZYSU
Patogeneza i epidemiologia.
Wróćmy do naszego pacjenta z tym objawem chęci użycia ostrego narzędzia w celu unieszkodliwienia własnej matki i przyszłej żony
Definicje.
Zaburzenia osobowości.
Leczenie zaburzeń seksualnych.
W związku z tym nie tyle je tłumi, co zamienia
Pochwica Skurcz mięśni otaczających pochwę, powodujący zamknięcie wejścia do pochwy.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 April 18, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna