Farmakologiczna profilaktyka chorób psychicznych. | Psychologia kliniczna

Farmakologiczna profilaktyka chorób psychicznych.

Pojęcie farmakologicznej profilaktyki w psychiatrii.
Profilaktykę farmakologiczną, rozumianą jako prewencję wtórną, rozpoczyna się już po wystąpieniu objawów danej choroby i realizuje się przez długotrwałe, ciągłe lub okresowe podawanie środków farmakologicznych.
Profilaktyka raka jest obecnie powszechnie stosowana w wielu chorobach przewlekłych lub przebiegających z okresowymi zaostrzeniami, takich jak cukrzyca, padaczka czy choroba nadciśnieniowa.
W psychiatrii profilaktyka farmakologiczna najczęściej dotyczy chorób afektywnych i schizofrenii.
Ma ona na celu zapobieganie pogorszeniu zdrowia zarówno psychicznego, jak i fizycznego osób chorych, w szczególności zapobieganie wystąpieniu zachowań mogących mieć charakter destrukcyjny dla chorego lub jego bliskich (np.samobójstwa lub agresji) , polepszenie ich funkcjonowania społecznego oraz jakości życia, a także zmniejszenie do minimum konieczności rehospitalizacji psychiatrycznych.
Mechanizm długotrwałego podawania leków polega na stałej kompensacji następstw biologicznego defektu związanego z chorobą oraz na zapobieganiu jego nagłej dekompensacji, np.pod wpływem stresu.
Jednoczesne postępowanie psychoterapeutyczne w istotny sposób zwiększa efekty profilaktyki farmakologicznej, natomiast w większości przypadków nie jest w stanie jej zastąpić.
W chorobach afektywnych, przebiegających w sposób okresowy, prewencja wtórna ma zapobiegać nowym fazom (epizodom) choroby.
W schizofrenii, która jest chorobą przewlekłą, prewencja wtórna polega na zapobieganiu występowaniu zaostrzeń choroby, które zwykle przybierają postać nasilenia objawów psychotycznych.
O farmakologicznej profilaktyce w chorobach afektywnych lub schizofrenii możemy mówić wtedy, gdy długość stosowania leków wynosi co najmniej rok.
Zwykle jednak leki psychotropowe w celach profilaktycznych w tych chorobach należy podawać przez wiele lat, a u niektórych chorych nawet do końca życia.
Rozpoczęciu profilaktyki farmakologicznej powinno zawsze towarzyszyć przekazanie pacjentowi i jego rodzinie informacji dotyczących choroby, szans, jakie daje profilaktyka farmakologiczna oraz sposobu jej prowadzenia.
Ze względu na długotrwałość takiej terapii niezwykle istotne jest pozyskanie współpracy wszystkich zainteresowanych w tym zakresie.

Pojęcia, farmakologiczna profilaktyka chorób psychicznych”użyto po raz pierwszy na początku lat sześćdziesiątych w kontekście stwierdzenia korzystnego.
działania długotrwałego podawania soli litu na przebieg chorób afektywnych.
W larach siedemdziesiątych pojawiły się doniesienia wskazujące na możliwość działania profilaktycznego w chorobach afektywnych karbwnazepiny i pochodnych kwasu walproincwego, leków używanych dotychczas w leczeniu padaczki.
W tym samym czasie zaczęto również wskazywać na zapobiegawcze działanie długotrwałego podawania mjpiericieniowych leków przeciwdepresyjnych w chorobie afektywnej jednobiegunowej.
W ostatnim dziesięcioleciu działanie takie wykazano również w odniesieniu Je nowych leków przcciwdepresyjnych, zwłaszcza selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny.
W schizzfrenii pierwsze kontrolowane badania nad zapobiegawczym działaniem długotrwałego stosowania leków neuroleptycznych wykonano na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.
Dotyczyły one początkowo neuroleptyków podawanych doustnie, a następnie również ich preparatów domięśniowych o przedłużonym działaniu.
W ostatnich latach wskazuje się, że również neuroleptyki atypowe, takie jak klozapina czy risperydon, mogą być z powodzeniem stosowane u chorych na schizofrenię w celach profilaktycznych.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • kto realizuje profilaktykę chorób psychicznych
  • profilaktyka chorób psychicznych
  • farmakologia w leczeniu chorób psychicznych
  • prewencja chorób psychicznych
  • terapia farmakologiczna choroby jednobiegunowej

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

3. Techniki pośrednie
Metoda psychoterapii
14 Odróżnienie leczenia "medycznego" od "psychologicznego",
9 "Psychotyzm" jest tu pojęty jako predyspozycja do zaburzeń procesów poznawczych,
@
6. Uwarunkowanie zachowania przez osobowość
5. Sytuacja jako warunek zachowania
Jest to również sprawa istotna dla samych psychologów klinicznych.
3. Postulaty etyki zawodowej psychologa klinicznego
2. Specyfika pracy zawodowej psychologa klinicznego

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 March 19, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna