Leki przeciwparkinsonowskie. | Psychologia kliniczna

Leki przeciwparkinsonowskie.

Określenie, podstawowe cechy, klasyfikacja.
Środki te znalazły się wśród leków psychotropowych nie tylko ze względu na pewne działanie euforyzujące (przy dłuższym stosowaniu istnieje duże ryzyko lekozależności) , ale przede wszystkim dlatego, że są stosowane w leczeniu korygującym objawów pozapiramidowych po neuroleptykach.
Prawie wszystkie leki z tej grupy wywierają działania cholinolityczne.
Pod względem budowy chemicznej zalicza się tutaj różne związki.
Mzżna je podzielić na krótko działające i leki o działaniu przedłużonym.

Wskazania.

Leki przeciwparkinsonowskie mają zastosowanie przede wszystkim w chorobach neurologicznych (choroba Parkinsona i zespoły parkinsonowskie różnej etiologii) .
W psychiatrii odgrywają rolę pomocniczą w leczeniu objawów poneuroleptyczZb-Psychiatria.

nych (parkinsonoid polekowy i wczesne dyskinezy po neuroleptykach) .
Nie stosuje się ich w zespołach hiperkinetycznych, np.w akatyji i w późnych dyskinezach.

Objawy uboczne i powikłania.

Do najczęściej obserwowanych objawów ubocznych, związanych z działaniem antycholinergicznym, należą: suchość błon śluzowych, zaparcie stolca, rozszerzenieźrenic i zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu.
Najczęściej grożącym powikłaniem jest ośrodkowy zespół antycholmergiczny (majaczenie) .
Dotyczy to zwłaszcza dzieci i osób w podeszłym wieku.

Przeciwwskazania.

W związku z działaniem atropinopodobnym, leków tych nie wolno stosować u chorych z jaskrą, w chorobach serca, wątroby i nerek.
Nie wolno ich też kojarzyć z przeciwdepresyjnymi lekami uó (pierścieniowymi ani z neuroleptykami o silniejszym wpływie cholinolitycznym (np.tiorydazyna, klozapina) .

Sposób podawania i dawkowanie.

Jak już wspominałem, leki te stosuje się doustnie w dawkach podzielonych lub w postaci tabletek o działaniu przedłużonym.
Niekiedy zachodzi potrzeba podania pozajelitowego-bardzo skuteczna w nagłych sytuacjach jest niedzstępnaw Polsce etybenzatropina (Ponalid) , którą można wstrzyknąć domięśniowo albo dożylnie.
Leków tych nie należy stosować na noc.
Najczęściej stosowane leki i ich dawkowanie: .
Amantadyna (Viregyt) Benzatropina (Cogentn) Biperiden (Akineton) Deksetymid (Tremblex) Profenamina (Farsideł) Etybenzatropina (Ponalid) Fenglurarymid (Aturban) Metyksen (Tremami) Prydynol (Parks 12) Procyklidyna (Kemadrin) Triheksyfenidyl (Parkopari) .
100.
400 mg 6 mg dziennie I O mgI mg 75 mg 30 mg 20 mg 30 mg 30 mg 15 mg 6 mcj.
Ze względu na niebezpieczeństwo lekozależności, leki powyższe są reglamentowane, sprzedawane za okazaniem specjalnej recepty (różowej) , rejestrowanej w przy.

chodniach.
Leków przeciwparkinsonowskich nie należy stosować zapobiegawczo w czasie leczenia neuroleptykami, gdyż mogą przyczynić się do powstania późnych (nieodwracalnych) dyskinez.
Stosuje się je doraźnie i przez możliwie krótki czas.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • procyklidyna
  • leki przeciwparkinsonowskie
  • metyksen
  • parkinsonoid polekowy
  • dyskinezy po neuroleptykach
  • lek-ponalid -właściwości
  • leki przeciwparkinsonowskie o dzialaniu chonilitycznym
  • zespół atropinopodobny

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Brak aktywności i bezczynność chorzy usprawiedliwiają różnymi dolegliwościami hipochondrycznymi.
Postacie kliniczne.
Budowa kości :
Dysfunkcja społeczna.
Wskazują na to badania retrospektywne.
Kryteria diagnostyczne schizofrenii.
Integracyjna działalność mózgu na przykładzie wybranych układów organizmu ludzkiego.
Inne objawy charakterystyczne dla schizofrenii.
Objawy osiowe schizofrenii.
Podział psychoz schizofrenicznych.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 March 18, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna