Zaburzenia snu. | Psychologia kliniczna

Zaburzenia snu.

Rozpowszechnienie zaburzeń snu jest znaczne: w przypadku bezsenności chorobowość roczna wynosi 35’%, w tym u polowy badanych bezsenność jest ciężka, hipersomnie natomiast, czyli nadmierna senność w ciągu dnia, stwierdza się u 7.
I’%populacji ogólnej.
Rozpowszechnienie poszczególnych zaburzeń snu podano w tabeli 3.
Prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń snu narasta w miarę starzenia się.
Aktualna Międzynarodowa Klasyfikacja Zaburzeń Snu obejmuje 88 różnych sobaczeń.
Są to: 1) dysomnia, czyli pierwotne zaburzenia snu nocnego i/lub zaburzenia czuwania w ciągu dnia: 2) parasomnia, czyli niepożądane zjawiska okresowo występujące podczas TU, 3) zaburzenia snu wtórne do schorzeń psychicznych lub somatycznych.
Skrócony przegląd kategorii uwzględnionych w międzynarodowej klasyfikacji przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3.
Klasyfikacja i rozpowszechnienie zaburzeń snu.
Podajemy w kolejności: po a) rozpoznanie, po b) rozpowszechnienie.
Dysomnia.
Endogenne:
a) bezsenność psychofizjologiczna,
b) 15%leczonych z powodu bezsenności.
a) bezsenność idiopatyczna,
b) 0,03%leczonych z powodu bezsenności.
a) Narkolepsja,
b) 0,06%populacji ogólnej.
a) hipersomnia idiopatyczna,
b) 5-10%zgłaszających się z powodu nadmiernej scnności.
a) bezdcchy obturacyjne,
b) 1-2%populacji ogólnej.
a) okresowe ruchy kończyn,
b) 34%populacji powyżej 60 rż.
a) zespół niespokojnych nóg,
b) 5-15%osab zdrowych, do 20%osób z mocznicą.
Egzogenne:
a) niewłaściwa higiena snu,
b) prawdopodobnie zaburzenie bardzo częste.
a) wpływ substancji o działaniu ośrodkowym,
b) 12%osab zgłaszających bezsenność.Zaburzenia rytmu snu i czuwania:
a) zaburzenia snu związane z pracą zmianową,
b) 2-5%populacji ogólnej.
a) zespół opóźnionej fazy snu,
b) 5-10%leczonych z powodu bezsenności.
Parasomnia.
Parasomnia snu NonREM (zaburzenia wzbudzenia):
a) upojenie przysenne,
b) bardzo częste u dzieci do 5, rż.
a) somnambulizm,
b) do 15%dzieci, do 5%dorosłych.
a) lęki nacne,
b) 3%dzieci, poniżej 1%dorosłych.
Parasomnia snu REM:
a) koszmary nocne,
b) 10-50%do 5, rz 1%dorosłych.
a) parasomnia snu REM,
b) schorzenie rzadkie.
Parasomnia inne:
a) moczenie nocne,
b) 5%do 10, rż., l-3%do 18, rż.
Zaburzenia snu wtórne.
a) w przebiegu zaburzeń psychicznych,
b) 35%zgłaszających bezsenność.
a) w przebiegu schorzeń ośrodkowego układu nerwowego,
b) częstość występowania różna, np.w chorobie Parkinsonau 60-90%chorych.
a) w przebiegu schorzeń somatycznych,
b) częstość występowania rćżna, np.w przewlekłej zaporowej chorobie płuc u większości pacjentów.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • hipersomnia idiopatyczna
  • podział zaburzen snu
  • zaburzenia snu psychologia
  • parasomnia terapia
  • pierwotna nadmierna senność
  • wtórne zaburzenia snu
  • zaburzenia snu kliniczne klasyfikacja
  • zaburzenia snu rozpowszechnienie

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Powstaje wówczas lęk.
Etiologia i patogeneza.
Neuropatologia.
Oburzy giną najczęściej z powodu zapalenia płuc i niewydolności krążeniowa-oddechowej.
Jest to mechanizm służący. afiliacji, tworzeniu się więzi rodzinnych i społecznych.
Pierwotne zespoły ot(pienne 4'horoba Alzheimera.
Klinika zespołów otępieniach.
Leczenie.
Ten porządek Psychiatria.
Przebieg i rokowanie.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 21, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna