Różnicowanie. | Psychologia kliniczna

Różnicowanie.

Rozpoznanie jadłowstrętu psychicznego stawia się zwykle zer ea (asionem, kiedy pediatra lub internista wykonał niezliczoną ilość badań dodatkowych i podejmował, przeważnie bez powodzenia, różne próby leczenia.
Przeważa pogląd, że przypadki te powinny od samego początku trafiać do psychiatry, co oczywiście nie zwalnia nikogo od obowiązku różnicowania jadłowstrętu psychopochodnegoz chorobami organicznymi (somatycznymi) i psychicznymi.
Jeżeli jadłowstrętowi psychicznemu towarzyszy depresja albo natręctwa, podobnie jak zaburzenia osobowości, mogą powstać trudności w różnicowaniu.
U młodych osób należy wykluczyć takie somatyczne przyczyny utraty masy ciała, jako przewlekle choroby wyniszczające, guzy mózgu i zaburzenia jelitowe (choroba Crohna lub zespół złego wchłaniania) .

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • psychiatra roznicowanie osobowosci

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

VII. ZASADY KOŃCOWE
VI. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC SPOł,ECZEŃSTWA
V. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC PRZEDSTAWICIELI INNYCH ZAWODÓW OCHRONY ZDROWIA
IV. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC CZŁONKÓW ZAWODU
III. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC ZAWODU
CZĘŚĆ SZCZEGÓŁOWA
KODEKS ETYKI APTEKARZA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIE3
Mimo przedstawionego wyżej zastrzeżenia, odnoszącego się do Art. 4,
ASPEKTY MORALNE ZAWODU FARMACEUTY
5.3. Podsumowanie.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 19, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna