Leczenie. | Psychologia kliniczna

Leczenie.

Postępowanie lecznicze w zaburzeniach reaktywnych nie odbiega od terapii innych zaburzeń psychicznych.
Wskazówki na ten temat znajdzie czytelnik w kilku miejscach podręcznika.
Poza opisem poszczególnych metod psychoterapii i somatoterapii, zachęcałbym do przestudiowania rozdziału prof.
Wardaszko-Łysków sklej, poświęconego doraźnej pomocy psychiatrycznej.
Czytelnik znajdzie w nim wskazówki praktyczne, oparte na bogatym doświadczeniu klinicznym Autorki.
W leczeniu zaburzeń reaktywnych i zespołów symulacyjnych przeszkadza niekiedy niewłaściwa postawa otoczenia, także personelu szpitala, polegająca na odrzucaniu, bagatelizowaniu skarg, lekceważeniu objawów, krytykowaniu pacjenta, pouczaniu go, lub na zupełnie niedopuszczalnym wyśmiewaniu i wyszydzaniu jego zachowań, które mogą niekiedy rzeczywiście wzbudzać wesołość stykających się z nim osób.
Obowiązkiem lekarza jest jednak zachowanie powagi i usiłowanie wniknięcia w pobudki zaburzeń i objawów.
Niekiedy konieczne jest połączenie psychoterapii elementarnej z psychcfarmaknerapią (włączenie leków przeciw psychotycznych, przeciwdepresyjnych i anksjolitcznych) .
Leki powinno się jednak stosować przez krurki czas, aby nie utrwalać u chorego poczucia konieczności długotrwałego leczenia.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Reakcje psychiczne pacjenta na rehabilitację mózgu.
Konieczne bywa podawanie naloksonu.
Opiaty.
U chorych z rozpoznaniem psychoz schizofrenicznych
Uczenie się układu autonomicznego
Rozpowszechnienie zaburzeń psychicznych.
Drugą trudność metodologiczną stanowi strona techniczna badań epidemiologicznych.
Trudności metodologiczne badań epidemiologicznych w psychiatrii.
Mózg i świadomość
Wskaźniki epidemiologiczne.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 16, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna