Leczenie. | Psychologia kliniczna

Leczenie.

Postępowanie lecznicze w zaburzeniach reaktywnych nie odbiega od terapii innych zaburzeń psychicznych.
Wskazówki na ten temat znajdzie czytelnik w kilku miejscach podręcznika.
Poza opisem poszczególnych metod psychoterapii i somatoterapii, zachęcałbym do przestudiowania rozdziału prof.
Wardaszko-Łysków sklej, poświęconego doraźnej pomocy psychiatrycznej.
Czytelnik znajdzie w nim wskazówki praktyczne, oparte na bogatym doświadczeniu klinicznym Autorki.
W leczeniu zaburzeń reaktywnych i zespołów symulacyjnych przeszkadza niekiedy niewłaściwa postawa otoczenia, także personelu szpitala, polegająca na odrzucaniu, bagatelizowaniu skarg, lekceważeniu objawów, krytykowaniu pacjenta, pouczaniu go, lub na zupełnie niedopuszczalnym wyśmiewaniu i wyszydzaniu jego zachowań, które mogą niekiedy rzeczywiście wzbudzać wesołość stykających się z nim osób.
Obowiązkiem lekarza jest jednak zachowanie powagi i usiłowanie wniknięcia w pobudki zaburzeń i objawów.
Niekiedy konieczne jest połączenie psychoterapii elementarnej z psychcfarmaknerapią (włączenie leków przeciw psychotycznych, przeciwdepresyjnych i anksjolitcznych) .
Leki powinno się jednak stosować przez krurki czas, aby nie utrwalać u chorego poczucia konieczności długotrwałego leczenia.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

PROBLEMY DIAGNOSTYCZNE W OCENIE OLIGOFRENII
Psychogram testu Wechsiera (objaśnienia w tekście)
Respirografia - pomiar częstości oddechów
Transakcję stresową można przedstawić następująco:
Stres biologiczny i psychologiczny
Aspekt psychologiczny
Kwestionariusz Typów Rannych - wieczornych J. A. Horne’a i O. O’stberga.
Badania nad jądrami wnoszą wiele ważnych fatów:
Rytmy około dobowe i ich konsekwencje behawioralne
Chronobiologiczne mechanizmy zachowania

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 16, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna