Rozpoznanie różnicowe. | Psychologia kliniczna

Rozpoznanie różnicowe.

W rozpoznaniu różnicowym należy przede wszystkim brać pod uwagę schizofrenię paranoidalną.
Przemawia za nią większa niż w paranoi dziwaczność wypowiadanych urojeń, a szczególnie urojenia owładnięcia i oddziaływania, obecność.
omamów, zwłaszcza obecność zaburzeń uczuć, schizofrenicznych zaburzeń my.
ślenia, autyzmu oraz postępującego rozpadu osobowości.
Również urojenia wielkościowe, występujące w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej, mogą być mylnie potraktowane jako objaw paranoi wielkościowej(ekspansywnej).
Różnicowania wymaga także występowanie zespołów paranoicznych w przebiegu organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, nadużywania leków, padaczki.
Szczególnie trudne do odróżnienia od reakcji paranoicznych są psychozy am(etaminowe.
Prawidłowa diagnoza choroby podstawowej przesądza o rozpoznawaniu paranoi lub reakcji paranoicznych.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Psychologia kliniczna - 13
PROBLEMY DIAGNOSTYCZNE W OCENIE OLIGOFRENII
Psychogram testu Wechsiera (objaśnienia w tekście)
Respirografia - pomiar częstości oddechów
Transakcję stresową można przedstawić następująco:
Stres biologiczny i psychologiczny
Aspekt psychologiczny
Kwestionariusz Typów Rannych - wieczornych J. A. Horne’a i O. O’stberga.
Badania nad jądrami wnoszą wiele ważnych fatów:
Rytmy około dobowe i ich konsekwencje behawioralne

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 30, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna