Rozpoznanie różnicowe. | Psychologia kliniczna

Rozpoznanie różnicowe.

W rozpoznaniu różnicowym należy przede wszystkim brać pod uwagę schizofrenię paranoidalną.
Przemawia za nią większa niż w paranoi dziwaczność wypowiadanych urojeń, a szczególnie urojenia owładnięcia i oddziaływania, obecność.
omamów, zwłaszcza obecność zaburzeń uczuć, schizofrenicznych zaburzeń my.
ślenia, autyzmu oraz postępującego rozpadu osobowości.
Również urojenia wielkościowe, występujące w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej, mogą być mylnie potraktowane jako objaw paranoi wielkościowej(ekspansywnej).
Różnicowania wymaga także występowanie zespołów paranoicznych w przebiegu organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, nadużywania leków, padaczki.
Szczególnie trudne do odróżnienia od reakcji paranoicznych są psychozy am(etaminowe.
Prawidłowa diagnoza choroby podstawowej przesądza o rozpoznawaniu paranoi lub reakcji paranoicznych.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Wtedy to dostrzeżono w osobie z zaburzeniami psychicznymi człowieka chorego.
Moderujący wpływ na wydzielanie tego hormonu mają neuroprzekażniki Ach, DA, 5-HT i GABA.
Inne badania pracowniane: testy specyficzne, badania neurohormonalne problemy immunologiczne.
Schemat potencjaićw wywołanych bodzcem słuchowym (w skali logarytmicznej) .
Zarys dziejów psychiatrii Kierunki w psychiatrii.
Schemat przebiegu snu u zdrowej osoby dorosłej.
Badanie EPG jest więc pomocne w diagnostyce chorób psychicznych o podłożu organicznym.
Prawidłowy zapis EEG osoby dorosłej standardowe rozmieszczenie elektrod.
Regulacyjna Teoria Osobowości J. Reykowskiego.
Badanie elektroencefalograficzne.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 30, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna