Kryteria diagnostyczne: | Psychologia kliniczna

Kryteria diagnostyczne:

1. Dwie lub większa liczba osób podzielają to samo urojenie lub system urojeniowy i wspierają się wzajemnie w tym przekonaniu.
2. Pozostają one w niezwykle bliskim związku.
3. Są dowody wynikające z powiązań czasowych lub w kontekście wydarzeń, że urojenie zostało indukowane u biernego członka(członków)paru lub grupy w wyniku kontaktu z członkiem aktywnym.
W psychozie tj osoba bliska choremu zaczyna wierzyć w prawdziwość wypowiadanych przez niego urojeń, a następnie zaczyna je sama wypowiadać.
Najczęściej obie osoby są związane bardzo silnym związkiem emocjonalnym, połączonym z izolacją spzłeczną.
Paranoja udzielona może dotyczyć więcej niż dwu osób, czasami system unjeniowy chorego przejmowany jest przez całą rodzinę, a nawet społeczność.
Znane są przykłady całych wiosek, zwykle żyjących w znacznej izolacji, których mieszkańcy podzielali przekonania urjeniowe chorej osoby.
Objawy psychozy indukowanej ustępują zwykle po rozdzieleniu osób, u których ona wystąpiła.
Paranoja prawdziwa jest psychozą niezwykle rzadką, występującą najczęściej w wieku dojrzałym.
Jak już wspomniano, istnieje przekonanie, że jest to psychoza endogenna, a udział czynników psychospołecznych w jej powstawaniu jest znacznie mniejszy niż w przypadku reakcji paranoicznych.
Niemniej jednak i w przypadku paranoi prawdziwej swoiste cechy osobowości, takie jak podejrzliwość, nieufność, skrywana wrogość wobec otoczenia oraz lęk o zachowanie własnej autonomii i nadmierne, kompensacyjne poczucie własnej wartości, predysponują do powstawania systemu urojeniowego.
Kryteria diagnostyczne:Urojenia stanowią wyłączną charakterystykę kliniczną.
Nie stwierdza się omamów słuchowych w obrazie klinicznym.
Czas trwania urojeń wynosi cu najmniej 3 miesiące.
Brak danych na temat organicznego uszkodzenia o u n.oraz informacji wskazujących na występowanie objawów schizofrenicznych.
Rozwój w pełni wyrażonych objawuw paranoi przechodzi przez kolejne fazy.
Pierwszą fazę można nazwać fazą prepsychotyczną.
W tym okresie zachowanie chorego charakteryzuje fasada adekwatności, prezentuje się on jako człowiek niezwykle silny, pewny siebie i niezależny.
Równocześnie jednak narasta w nim podejrzenie, że ludzie są przeciw niemu, że zazdroszczą mu sukcesów, pozycji talentów.
Chory pilnie śledzi otoczenie, wyszukując dowody potwierdzające podejrzenia głęboko skrywane przed obcymi, a także najbliższymi.
Okres narastającej podejrzliwości i nieufności może trwać różnie długo, czasami nawet kilka lat.
Przejście od fazy prepsychotycznej dc w pełni rozwiniętych objawów paranoi dokonuje się najczęściej pod wpływem niekorzystnego zdarzenia, godzącego w obraz samego siebie.
Pud wpływem tego wydarzenia nagle powstaje w chorym przekonanie, że jest obiektem prześladowań i one są odpowiedzialne za jego niepowodzenie.
Od tego momentu aktywnie szuka dowodów potwierdzających słuszność swoich unjeniowych przekonań i wszędzie znajduje ich potwierdzenie, błędnie interpretując zachowanie innych ludzi.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • paranoja prawdziwa
  • paranoja udzielona
  • neuropsychologia kliniczna kryteri
  • paranoja rozwój

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Pobudzenie może wymagać stosowania środków neuroleptnych.
Omamom mogą towarzyszyć związane z nimi treściowo urojenia.
Grupy środków o działaniu uzależniającym.
Czynniki kulturowe mogą niekiedy decydować o wyborze środka.
Mechanizm etykietowania społecznego
Uwarunkowania przyczynowe używania środków psychoaktywnych.
Zaburzenia psychiczne spowodowane używaniem środków psychoaktywnych.
Encefalopatia dializowanych może być podłożem powikłań psychotycznych.
Choroby nowotworowe są często przyczyną zaburzeń psychicznych.
Nie istnieje pojęcie psychozy menstruacyjnej".

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 29, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna