Tę postać schizofrenii opisał pliski psychiatra M. Bornsztjn. | Psychologia kliniczna

Tę postać schizofrenii opisał pliski psychiatra M. Bornsztjn.

Ze względu na przeważające w obrazie klinicznym skargi i urojenia hipochondryczne, nosi ona nazwę schizofrenii hipochondrycznej lub cenestycznej.
Od innych postaci schizofrenii różni się tym, że objawy rozszczepienia osobowości nie są zbyt głębokie, a uwaga chorego ześrodkowana jest na narządach wewnętrznych.
Dziwaczne urojenia i skargi wyrażają się w lamentach, że, wszystko w środku ulega zanikowi, pozamykało się, przewód pokarmowy nie trawi, w środku jest pustka, więc jak żyć”Chorzy tworzą własne koncepcje powstawania objawów chorobowych i są głusi na wszelką perswazję.
Mogą w związku z tym doprowadzić do rozpaczy nie znających diagnostyki psychiatrycznej lekarzy ogólnych i innych specjalistów, którzy w najlepszej wierze podejmują się rozpoznawania ich urojonych chorób i próbują je leczyć.
Schizofrenię somatopsychiczną traktujemy jako zespół c typie pwmcwWypzcńcwdrńzw, występujący w przebiegu schizofrenii prostej.
Schizofrenia dziecięca.
Początek schizofrenii u dzieci może przypadać już na okres między 3, a 4, rż” niektórzy uważają jednak za konieczne ukończenie przez dziecko 3 lat.
Rozpoznanie schizofrenii w wieku dziecięcym jest, jak podaje Sulestrowska(19783, niekiedy bardzo trudnym zadaniem.
Im później i im ostrzej się ona rozwija, tym łatwiej o trafne rozpoznanie.
Obowiązują tutaj te same kryteria psychopatologiczne, które dotyczą procesu schizofrenicznego u dorosłych.
Na tle przewlekłego procesu mogą pojawiać się epizodyczne zaostrzenia(, posuwy”, , rzuty’)typu hebefrenicznego, katatonicznego i paranoidalnego:udaje się je prześledzić nawet u najmłodszych dzieci.
Kolejne okresy rozwojowe dziecka nadają jednak tym zespołom swoiste piętno, wskutek czego są one nieraz trudne do diagnozowania i odbiegają obrazem klinicznym od analogicznych zespoluw występujących w przebiegu schizofrenii u dorosłych.
Niekiedy współwystępują u dzieci dyskretne objawy encefalopatii.
Prawidłowy rozwój umysłowy dziecka, stwierdzany mimo objawów naruszenia struktury osobowości, ułatwia rozpoznanie.
W przypadkach skojarzonej symptcmatykiupośledzenia umysłowego i schizofrenii, wątpliwości diagnostyczne bywają znaczne.
Inne postacie schizofrenii.
Przede wszystkim warto wspomnieć o tzw.schizofrenii cyklicznej albo okresowej.
W piśmiennictwie spotyka się zresztą inne terminy, np.psychoza schł zoafektywna, schizomaniaitp.
Zdarzają się bowiem przypadki wspó(występowania symptomatyki schizofrenicznej i objawów bądź depresji, bądź manii.
Rzzpoznanie zaburzeń schizoafektywnychpowinno się stawiać według ICD-10 tylko wuwczas, gdy stwierdzamy ruwnoczesne ewidentne cechy przewlekłego procesu schizofrenicznego i występujące okrescwz zaburzenia afektywne(depresja, mania).
Pojęcie, psychoza schizoafektywna”jest wieloznaczne i może obejmować zarżwno opisane wyżej przypadki schizofrenii, jak i psychozy schizofreniczne(zespoły:hebefreniczne, katatoniczne lub paranoidalne), pojawiające się epizodycznie w przebiegu chorób afektywnych(cyklofrenii).
Klasyfikacja DSM-IV zawiera następujące kryteria diagnostyczne zaburzeń schizoalektywnych:Nieprzerwany okres choroby, w trakcie którego pojawia się epizod dużej depresji, epizod maniakalngy albo epizzd mieszany, zaś rćwnuczeiniewystępują objawy schizofrenii(por.kryterium A tej psychozy).
W tym samym czasie choroby występowa(y urojenia i omamy przez 2 tygodnie przy braku zaburzeń nastroju.
Zaburzenia nastroju są obecne w aktywnych i rezydualnych okresach choroby.
Zaburzenia nie są bezpośrednim następstwem działania leków psychoaktywnychlub choroby ogólnej.
W DSM-IV uwzględniono dwa typy psychozy schizoafektywnej:b i po I arny(obejmuje on stan maniakalny albo mieszany)lub maniakalny i mieszany(z epizodami dużej depresji)oraz depresyj ny(występują wyłącznie epizody dużej depresji).
Z powyższego wynika, że pozycja nozolcgiczna psychoz schizoafektywnych nie jest całkiem jasna.
Próby wyeliminowania tej kategorii diagnostycznej nie puwiodly się.
Na razie pojęcie to jest w jakimś sensie diagnostycznie użyteczne, choć spełnia rolę, wzrka diagnostycznego”, w którym mieszczą się często przypadki nie dc końca diagnostycznie wyjaśnione.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • psychoza schizofrenoidalna
  • psychoza schizoafektywna
  • psychoza schizoafektywna forum
  • jak leczyć zaburzenia schizofreniopodobne
  • objawy hipochondrii schizofrenicznej
  • psychoza schizoafektywna a maniakalno - depresyjna
  • posuwy rzuty u dzieci
  • postacie kliniczne schizofrenii dsm-iv
  • opisany przypadek dzieci ze schizofrenia
  • opisane przypadki schizofreni
  • schizofrenia dsm

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

PODSTAWY PSYCHOLOGII PENITENCJARNEJ
5. Metody terapii czynności wyższych
4. Mechanizmy restytucji
3. Czynniki warunkujące skuteczność terapii czynności wyższych
3. Czynniki warunkujące skuteczność terapii czynności wyższych
2. Ogólne zasady terapii czynności wyższych
ZASADY REHABILITACJI CHORYCH Z ZABURZENIAMI CZYNNOŚCI WYŻSZYCH PO OGNISKOWYCH USZKODZENIACH MÓZGU
f. Badanie czynności pisania (grafii)
Próby na powtarzanie obejmują zazwyczaj:
Wreszcie bardzo ważną grupę prób w tej części badania stanowią próby dotyczące orientacji przestrzennej,

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 26, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna