Schizofrenia hebefeniczna(zdezorganizowana). | Psychologia kliniczna

Schizofrenia hebefeniczna(zdezorganizowana).

Również ren termin dotyczy złożonego obrazu klinicznego, na który składają się cechy przewlekłej schizofrenii i zespołu hebefrenicznego.
Ta postać schizofrenii jest dzisiaj dość rzadka.
W niektórych klasyfikacjach(np.amerykańskiej)nazwę tę zastąpiono określeniem, schizofrenia zdezorganizowana”.
W żadnym bowiem z zespołów schizofrenicznych nie ma tak bardzo rzucających się w oczy objawów rozprzężenia całego życia uczuciowego, jak właśnie w zespole hebefrenicznym.
Od dawna zauważonz, że hebefrenia występuje w młodym wieku, często w okresie pokwitania i niewiele później, rzadziej jako hebefrenia dziecięca(stąd starsza nazwa:pierwotne otępienie wczesne).
Osoba, zachowująca się dotąd bez zarzutu, zaczyna nagle zdradzać dziwactwa, przybierać niepoważne pozy, wybucha bez powodu śmiechem, okazuje zachzwaniekrnąbrne, kpiarskie, krotochwilne, błazeńskie-bez poczucia dystansu w stosunku do rodziców, nauczycieli, przełożonych.
Staje się nietaktowna, bezczelna, nachalna, gruboskórna, drażliwa, a nawet agresywna.
Nastrój chorego określamy jako wesołkowwy.
Mimika i ruchy sprawiają wrażenie sztucznej pozy, nieszczerego patosu, przesady.
Te i inne objawy są wyrazem zaniku przejawów uczuciowości wyższej.
W szkole czy w miejscu pracy chory pozwala sobie na kpiarskie uwagi, niewybredne dowcipy.
Apele do poczucia obowiązku, du uczuć społecznych, rodzinnych-pozostają bez echa.
Zanika elementarne pzczuciezdpowiedzialnuści za własny los i interes.
Otoczenie interpretuje te zachowania, zwłaszcza w pierwszym okresie, jako wpływ, zdemoralizowwych kolegów”.
Stosowane kary i upomnienia nie robią na chorym żadnego wrażenia.
Nlarastające cechy rozszczepienia osobowości, dziwaczne urojenia, a raczej fantazje wielkościowe, myślenie autystyczna-niezdyscyplinowane, z rzucającym się w oczy rozkojarzeniem łuku myślenia, nie pozostawiają wątpliwości cu do psychotycznego charakteru objawów.
Ten obraz rozwija się dość szybko, choć czasem rozwój pełnego zespołu psychotycznego jest powolny, skryty i wtedy zwykle rokowanie bywa gorsze, niż w ostro zaczynającym się przebiegu.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • schizofrenia zdezorganizowana
  • hebefrenia psychologii
  • schizofrenia zdezorganizowana hebefrenia
  • schizofrenia fantazje
  • hebefrenia leczenie
  • psychologia-kliniczna likala com schizofrenia-hebefenicznazdezorganizowana
  • schizofrenia hebefreniczma zdezorganizowana
  • schizofrenia zdezorganizowana leczenie
  • schizofrenia zdezorganizowana objawy
  • schizofrenia zdezorganizowana terapia
  • schizofrenia zdezorganizowane myślenie
  • zdezorganizowaną postać schizofreni
  • zdezorganizowana postać schizofrenii
  • zdezorganizowanie wypowiedzi
  • fantazje wielkościowe
  • schizofrenia dezorganizowana skutki
  • hebefrenia
  • jak inaczej określa się zdezorganizowaną postać schizofrenii
  • jak pomoc corcechorej na schizofreni
  • leki na schizofrenia zdezorganizowana
  • myślenie zdezorganizowane
  • obraz kliniczny schizofrenii zdezorganizowanej
  • osobowosc dezorganizowana
  • osobowosc zdezorganizowana
  • psychozy hebefeniczne
  • zespół hebefreniczny

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Guzy wewnątrzczaszkowe.
Stosunkowo częstym, odległym następstwem urazu czaszkowa-mózgowego jest padaczka pourazowa, która nie jest zespołem psychiatrycznym. Tyłku u czeki chorych padaczka wspó(występuje z zaburzeniami funkcji poznawczych(otępienie)i zmianą osobowości(charakteropatia).
Etiologia i patogeneza zaburzeń psychicznych.
Odległe następstwa urazów czaszkowa-mózgowych.
Zaburzenia psychiczne związane bezpośrednio z urazem.
Patogeneza i podział urazowych zaburzeń psychicznych.
Wiadomo, że ciało migdałowate odgrywa ważną rolę w mechanizmach obronnych.
Zespoły otępienne i inne zaburzenia j psychiczne w następstwie urazów czaszkowa-mózgowych.
Rokowanie u chorych z mieszanymi postaciami otępienia
Miażdżyca tętnic.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 25, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna