Halucynogeny. | Psychologia kliniczna

Halucynogeny.

Najczęściej używanymi środkami są dietyloamid kwasu lizergowego(LSD), psylocybina(w Polsce grzyby zawierające ten związek), meskalina(pejotl), fencyklidyna(POP).
Środki te są przyjmowane zazwyczaj doustnie, rzadziej bywają przyjmowane w formie papierosów.
W latach sześćdziesiątych w USA, we wczesnej fazie fascynacji ideologią hippisowską, halucynogeny uznano za środki “rozszerzająceświadomość”:popularne było przeżycie przez eksperymentatorów tzw.uipu.
LSD bywa używane w celu wywoływania psychoz eksperymentalnych, sądzonobowiem, że powstające doznania są bardzo zbliżone do przeżyć omamowa-umjeniowych w schizofrenii.
Niekiedy stany psychotyczne wywołane przez halucynogeny utrzymują si przez wiele dni, zachzdzi wówczas potrzeba różnicowania ze schizofrenią.
W Polsce rozpowszechniło się palenie suszonych grzybów zawierających substancje halucynogenne, często zdarzają się ostre zatrucia.
Obj awy ostrego zatruci c wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie tętna podwyższenie temperatury, rozszerzenie źrenic, zaburzenia spostrzegania(omam wzrokowe i rzadziej słuchowe), lęk, obniżenie nastroju, zwiewne urojenia zwykle o treści prześladowczej, niekiedy depersonalizacja.
Konieczna jest pełna diagnostyka laboratoryjna(możliwość zbieżnego w czasie przyjmowania barbituranów, benzodiazepiny i oplątów):kontrola elektrolitów.
Zależnie od stopnia pobudzenia psychoruchowegu, neuroleptyki w dawkach wystarczających do uspokojenia(haloperydol, perfenazyna)są niezbędne w leczeniu.
Konieczne jest także nawadnianie.
Zazwyczaj potrzebne bywa też unieruchomienie.
Stan psychotyczny w następstwie przyjmowania halucynogenów wymaga leczenia na oddziale psychiatrycznym lub toksykzlogicznyrn.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • grzyby halucynogenne
  • halucynogeny w kulturze

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

@
6. Uwarunkowanie zachowania przez osobowość
5. Sytuacja jako warunek zachowania
Jest to również sprawa istotna dla samych psychologów klinicznych.
3. Postulaty etyki zawodowej psychologa klinicznego
2. Specyfika pracy zawodowej psychologa klinicznego
b. Praktyka zawodowa.
a. Wykształcenie teoretyczno-metodologiczne
PROBLEMY MODELU ZAWODOWEGO PSYCHOLOGA KLINICZNEGO
c. Taktyka psychoterapii

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 18, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna