Środki nasenne i uspokajające. | Psychologia kliniczna

Środki nasenne i uspokajające.

Uzależnienie zd tego rodzaju środków dotyczy co najmniej 3-kramie częściej kobiet niż mężczyzn.
Są to zazwyczaj osoby po 35, lż” stosujące środki nasenne i uspokajające dla poprawy snu, złego samopoczucia i redukcji niepokoju.
Z biegiem czasu zachodzi potrzeba zwiększania dawek, gdyż środki z tej grupy wytwarzają zależność fizyczną, szczególnie dotyczy to barbituranuw.
Znaczny udział mają w tym lekarze, którzy zlecają stosowanie środków nasennych i uspokajających przez zbyt długi okres.
Oprócz barbiruranćw do grupy tej należą pochodne benzodiazepiny, niektóre z nich mają znaczny potencjał wytwarzania uzależnienia(diazepam, klonazepam, alprazolam).
W stanie ostrego zatrucia konieczna jest hospitalizacja na oddziale internistycznym lub intensywnej terapii.
Niezbędne jest stałe oznaczanie stężenia barbituranów.
Leczenie polega na podawaniu płynów.
Wymagana jest też stała kontrola stanu krążenia i wydzielania nerek.
Postępowanie w tych przypadkach bywa odmienne niż w innych ostrych zatruciach środkami psychoaktywnymiod chwili nawiązania kontaktu z pacjentką należy bowiem wznowić podawanie barbituranów(możliwość wystąpienia napadów padaczkowych lub majaczenia).

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Niedoczynność pamięci i inne jej nieprawidłowości.
W schizofrenii depersonalizacji
W łańcuchach tego kwasu zapisana jest historia życia sięgająca 3,5 miliarda lat,
I w tym znajduje wyraz postawa symoniczna.
Kolejne, wielokrotne powtarzanie jakiegoś słowa nosi też nazwę iteracji.
Częste też są persewerację i werbigeracje.
U ludzi wszelkie aspekty imperatywu seksualnego można wytłumaczyć wpływem genów
Rozkojarzenie myśli łączy się czasem z przyspieszeniem toku myślenia.
Zatamowanie tu nagłe przerwanie myślenia dotąd przesuwającego się sprawnie.
Zaburzenia myślenia z przewagą zaburzeń toku.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 17, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna