Klasyfikacja OSM-IV obejmuje następujące główne kategorie diagnostyczne: | Psychologia kliniczna

Klasyfikacja OSM-IV obejmuje następujące główne kategorie diagnostyczne:

Zaburzenia rozpoznawane zwykle po raz pierwszy w niemowlęctwie, dzieciństwie i w wieku młodzieńczym (ang.adolescence) .
Zaburzenia świadomości (ang.delirium) , otępienie, zaburzenia amnestyczne I UUIC OOZTdWCZd.
Zaburzenia psychiczne spowodowane stanami ogólnumedycznymi, nie sklasyfikowane gdzie indziej.
Zaburzenia związane z substancjami.
Schizofrenia i inne zaburzenia psychotyczne.
Zaburzenia nastroju.
Zaburzenia lękowe.
Zaburzenia pod postacią somatyczną (ang.somatoform disorders) .
Zaburzenia pozorowane (ang.factitious disorders) .
Zaburzenia dysocjacyjne (dawne histeryczne-przyp.
A.
B.
Zaburzenia seksualne i tożsamości płciowej.
Zaburzenia odżywiania się.
Zaburzenia snu.
Zaburzenia kontroli impulsów nie sklasyfikowane gdzie indziej.
Zaburzenia przystosowania.
Zaburzenia osobowości.
Inne stany, które mogą być przedmiotem klinicznej uwagi.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

"Obraz kliniczny"
2. Metody kliniczne
PODSTAWY RIAGNOSTYKI PSYCHOLOGICZNEJ
7. Tolerancja na stress psychiczny
6. Problem zaburzeń psychosomatycznych
5. Adaptacja do stressora
Zaburzenia występujące u niemowląt pod wpływem deprywacji emocjonalnej
f- Mechanizmy grupy trzeciej
8 Prawa Yerkesa-Dodsona obejmują, jak widać, zarówno te wartości PA, które na rys. 5, s. 52 mieszczą się w zakresie "czujności", jak i te, które już należy określić jako "stress psychiczny o różnej sile".
4. Wpływ stressorów na psychikę i zachowanie

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 12, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna