Klasyfikacja OSM-IV obejmuje następujące główne kategorie diagnostyczne: | Psychologia kliniczna

Klasyfikacja OSM-IV obejmuje następujące główne kategorie diagnostyczne:

Zaburzenia rozpoznawane zwykle po raz pierwszy w niemowlęctwie, dzieciństwie i w wieku młodzieńczym (ang.adolescence) .
Zaburzenia świadomości (ang.delirium) , otępienie, zaburzenia amnestyczne I UUIC OOZTdWCZd.
Zaburzenia psychiczne spowodowane stanami ogólnumedycznymi, nie sklasyfikowane gdzie indziej.
Zaburzenia związane z substancjami.
Schizofrenia i inne zaburzenia psychotyczne.
Zaburzenia nastroju.
Zaburzenia lękowe.
Zaburzenia pod postacią somatyczną (ang.somatoform disorders) .
Zaburzenia pozorowane (ang.factitious disorders) .
Zaburzenia dysocjacyjne (dawne histeryczne-przyp.
A.
B.
Zaburzenia seksualne i tożsamości płciowej.
Zaburzenia odżywiania się.
Zaburzenia snu.
Zaburzenia kontroli impulsów nie sklasyfikowane gdzie indziej.
Zaburzenia przystosowania.
Zaburzenia osobowości.
Inne stany, które mogą być przedmiotem klinicznej uwagi.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Przeciwdziałanie niekorzystnym skutkom stresów życia codziennego.
Zapobieganie jatropatogenii.
Plan postępowania diagnostycznego.
Badania pomocnicze.
Rozdział IV. Niektóre sposoby zmniejszania napięcia lękowego.
Badanie stanu cielesnego.
Nie bez znaczenia jest też charakter pisma i popełniane błędy.
Ocena stanu psychicznego.
Rozdział III. Treningi relaksacyjne jako zabiegi higieny psychicznej.
Okres dojrzałości:

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 12, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna