W pierwszej części podręcznika wspomniano u układzie nozugraficznym, opartym na teorii edoepigenezy T. | Psychologia kliniczna

W pierwszej części podręcznika wspomniano u układzie nozugraficznym, opartym na teorii edoepigenezy T.

Bilikiewicza.
Ten oryginalny polski system, używany w wielu ośrodkach psychiatrycznych w naszym kraju, oparty jest również na diagnozie wieloosiowej, a ściśle na trzech osiach.
Pierwszą ci stanowi osobowość przed chorobowa, w której kształtowaniu odgrywają mań, rolę czynniki dziedziczna-konstytucjonalne (genetyczne) .
Oś drugą stanowią biologiczne (somatyczne) czynniki etiopatogenetyczne, nabyte lub uwarunkowane genetycznie, a także czynniki psychologiczne i środowiskowe.
Oś trzecią tworzą zespoły psychopatologiczne (psychotyczne, nerwicowe oraz inne odwracalne) .
W wieloosiowj diagnostyce amerykańskiej (wypada nadmienić, że psychiatrzy amerykańscy uznali wkład T. Bilikiewicza w diagnostykę wieloosiową, por. Mezzich I 995) występuje pięć osi.
Obowiązuje rozpoznawanie zaburzeń psychicznych przy użyciu trzech osi diagnostycznych (I-Ul) , zaleca się użycie jeszcze dwóch (IV-V) .

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

ROLA PSYCHOLOGA KLINICZNEGO W LECZNICTWIE PSYCHIATRYCZNYM
ZADANIA PSYCHOLOGA W KLINICE PSYCHIATRYCZNEJ
3. Techniki pośrednie
Metoda psychoterapii
14 Odróżnienie leczenia "medycznego" od "psychologicznego",
9 "Psychotyzm" jest tu pojęty jako predyspozycja do zaburzeń procesów poznawczych,
@
6. Uwarunkowanie zachowania przez osobowość
5. Sytuacja jako warunek zachowania
Jest to również sprawa istotna dla samych psychologów klinicznych.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 12, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna