Różnice między tymi terminami sraną się wyraźniejsze wówczas, gdy zajmiemy się zaburzeniamiświadomości. | Psychologia kliniczna

Różnice między tymi terminami sraną się wyraźniejsze wówczas, gdy zajmiemy się zaburzeniamiświadomości.

Przez przytomność rozumiemy stan gotowości układu nerwowego do reagowania na bodźce albo, innymi słowy, utrzymywanie stałego poziomu czuwania, umożliwiającego selekcjonowanie i interpretowanie bodźców.
Stanowi czuwania odpowiadają następujące terminy obcojęzyczne: łac.yigilantia, niem.
Wachheir, ang.wakefulness, waking lub vigilance.
Naturalnymi stopniami wahania się stanu czuwania (przytomności) są jawa i sen fizjologiczny.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Prawo Fechnera – siła wrażenia zmienia się wprost proporcjonalnie do logarytmu bodźca.
Chwiejność emocjonalna
Apatię należy wyraźnie odróżnić od stępienia uczuciowego.
Nastrój dysforyczny,
Zmysły – agendy mózgu
Często używane, a raczej nadużywane, słowo, depresja
Strach i lęk są emocjami, które bywają przeżywane przez ludzi w pełni zdrowych.
Afekty.
Nadszedł wreszcie dzień przyjścia na świat nowego życia.
Nastroje są to stany emocjonalne o nieznacznym natężeniu i stosunkowo długim okresie trwania.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 8, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna