Zaburzenia świadomości. | Psychologia kliniczna

Zaburzenia świadomości.

Terminowi, świadomość”nadaje się inne-szersze-znaczenie w naukach humanistycznych, a inne-węższe-w naukach przyrodniczych, min.w medycynie.
Według przedstawicieli nauk humanistycznych pojęcie świadomość” (cwuciemia) oznacza najwyższy stopień rozwoju psychiki, która pojawiła się u człowieka na drodze długotrwałej ewolucji.
Świadomość byłaby więc końcowym etapem przejścia od prymitywnej psychiki zwierzęcej do psychiki por erceWewce człowieczej.
W tym ujęciu świadomość oznacza zatem najlepiej zorganizowaną funkcję ośrodkowego układu nerwowego, polegającą na, odbijaniu”rzeczywistości.
Niewątpliwym utrudnieniem w porozumiewaniu się badaczy różnych specjalności jest fakt, że tego samego terminu używa się w naukach przyrodniczych (szczególnie w neurologii i psychiatrii) w znaczeniu bardziej elementarnym.
Chodzi bowiem o to, że świadomość w tym sensie (łac..rensonum, gr, , rmjderOjest cechą wszystkich organizmów żywych, również tych, które nie mają nawet najprostszych zalążków układu nerwowego.
Wszędzie bowiem tam, gdzie organizm żywy odbiera bodźce ze świata zewnętrznego (ale również wewnętrznego) i ma możliwość rejestrowania (lub spichrzania-w języku cybernetycznym) tych informacji, mamy do czynienia z pamięcią (gr, mneme) .
Z kolei możliwość wykazania obecności procesów mnemicznych dowodzi przeistoczenia świadomości w pamięć.
Zjawiska iwiadzmości i pamięci są ze sobą nierozerwalnie złączzne, tworząc jedną funkcjonalną całość w znaczeniu, pamięcio-świadomości” (gr.
mnemosynej des isy.
Uwzględniając ten wywód, mamy prawo zdefiniować świadomość (w znaczeniu seuunum) jako cechę organizmów żywych, polegającą na zdolności do odbierania, rejestrowania i zintegrowanegz przetwarzania informacji, a także celowego reagowania na bodźce.
Definicja ta powsiada w wyniku obserwacji zachowania (behawioru) organizmu żywego.
Człowiek ma jednak także sferę przeżyć podmiotowych, czyli zdolność introspektywnego przeżywania zjawisk psychicznych (np.myśli, wyobrażeń, emocji) .
Dzięki temu człowiek nie tylko spostrzega, ma orientację w otaczającym go świecie, dostosowując się do zachodzących w nim zmian, ale-dzięki rozwiniętym procesom myślowym-zdaje sobie sprawę z przeżywania zjawisk psychicznych.
To towarzyszące przeżyciom psychicznym poczucie ich przeżywania stanowi subiektywny człon definicji świadomości.
Porównując mózg ludzki do najdoskonalszego komputera, zdajemy sobie sprawę z faktu, że komputer potrafi może, myśleć”, ale nie może wiedzieć o tym, że myśli To poczucie przeżywania myślenia określa się terminem samoświadomość”.
Istnienie samuświadomzści u człowieka kładzie kres wszelkim spekulacjom i próbom analogii komputera do mózgu człowieka.
Nla zakończenie powyższych rozważań definicyjnych trzeba ustosunkować się do pojęcia, przytomność”, które bywa niesłusznie utożsamiane ze, świadomością”.
Przytomność jest pojęciem wyższym i wchodzi w zakres szerszego pojęcia-świadomości.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

PODSUMOWANIE I WNIOSKI OGÓLNE
PRZEPISY KOŃCOWE Art. 27
ZASADY ETYCZNE I DEONTOLOGICZNE POLSKIEGO FARMACEUTY
PRACOWNIK NAUKI JAKO KRZEWICIEL WIEDZY
KOMITET ETYKI W NAUCE PRZY PREZYDIUM POLSKIEJ AKADEMII NAUK DOBRE OBYCZAJE W NAUCE ZBIÓR ZASAD I WYTYCZNYCH
VII. ZASADY KOŃCOWE
VI. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC SPOł,ECZEŃSTWA
V. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC PRZEDSTAWICIELI INNYCH ZAWODÓW OCHRONY ZDROWIA
IV. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC CZŁONKÓW ZAWODU
III. ZASADY POSTĘPOWANIA WOBEC ZAWODU

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 January 7, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna