Częste też są persewerację i werbigeracje. | Psychologia kliniczna

Częste też są persewerację i werbigeracje.

Splątanie toku myślenia jest charakterystyczne dla głębokich zaburzeń świadomości, zwłaszcza dla zespołu splątaniowego.
Splątanie, w znaczeniu zaburzeń toku myślenia, nosi nazwę inkoherencji myślenia (mcclerewhw) , a zespół splątania wy-zespołu amemywnego (amemia) .
Omówione poprzednio rozkojarzenie nazywamy inaczej dysocjacją myślenia (diwzcimiz) .
Dotychczasowa charakterystyka zaburzeń myślenia wymaga pewnych uzupełnień.
Przed wymienieniem niektórych z nich i omówieniem dalszych objawów nasuwa się uwaga natury ogólnej.
Otóż w podrozdziałach o zaburzeniach myślenia wspomniano, że daje się je ująć w dwie grupy.
Jedną stanowią zaburzenia treści myślenia, a drugą-zaburzenia toku, przebiegu, myśli.
Po zapoznaniu się z niektórymi postaciami zaburzeń myślenia staje się jasne, że podział ten ma znaczenie wyłącznie orientacyjne, jest powierzchowny i względny.
W przypadku bowiem zaburzeń roku, a więc formalnych, tj.wtedy, gdy bierzemy pod uwagę głównie przebieg myśli, nieprawidłowości mogą dotyczyć również treści myślenia.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • werbigeracje
  • perseweracja psychologia
  • psychologia-kliniczna likala com czeste-tez-sa-perseweracje-i-werbigeracje
  • perseweracja leczenie
  • werbigeracje perseweracje
  • psychologia-kliniczna likala com 230
  • perseweracje typowe dla
  • perseweracje myślowe
  • perseweracja werbigeracja
  • WERBIGERACJE-

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Chronotyp poranny – wieczorny
Pacjent w wieku 23 lat.
Rozpoznanie i obraz kliniczny.
Epidemiologia-rozpowszechnienie fobii prostych,
Aspekt psychologiczny
Pacjentka w wieku 42 lat, rozwiedziona, bezdzietna. ykonano u niej badanie ginekologiczne, w tym cytologiczne.
Zaburzenia lękowe.
Fenomenologia.
Syndrom nagłej zmiany strefy czasu (jet pilot syndrome)
Etiologia i patogeneza.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 December 24, 2009 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna