ŚMIERĆ DZIECKA | Psychologia kliniczna

ŚMIERĆ DZIECKA

to dewastujące doświadczenie. Stwierdzono wysoki wskaźnik zaburzeń emocjonalnych /przynajmniej u jednego z rodziców/ do 50 procent, z czasem zmienia się ekspresja żalu, ale intensywność się nie osłabia. Czasem zmarłe dziecko jest zastąpione przez nowe i nie rozwiązany proces żałoby doprowadza do tej formy.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • psychologia smierc dziecka

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

psychoza maniakalna-depresyjna-choroba afektywna dwubiegunowa.
overinclusion, ang. termin wprowadzony przez Camerona, nie ma polskiego zdpuwiednika.
omamy psychiczne,
obłęd alkoholowy (zazdrości), zarmziu aleoWolica, imidiua, syn, alkoholowy zespół Otella, obłęd opilczy.
nerwica pitiatyczna, syn, nerwica histeryczna s histeria.
narkomania, narcomawic przewlekłe nadużywanie silnie działających leków psychoakqwnych (np. oplątów, kokainy), prowadzące szybko do pełnej zależności.
napad padaczkowy:
kleptomania:
keraunofobia,
Przeciwieństwo-ekstrawersji.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 March 18, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna