Pojawił się taki pomysł, że zaczął to Kelly i on wprowadził takie pojęcie jak konstrukty osobiste | Psychologia kliniczna

Pojawił się taki pomysł, że zaczął to Kelly i on wprowadził takie pojęcie jak konstrukty osobiste

tzn. zespół pewnych przekonań (później się to nazywało ukryta osobowość) tzn. przekonania na ten temat jaki ja jestem i co ja mogę in. mówiąc samowiedza. Stąd poszły różnego rodzaju badania mające na celu odkryć co wchodzi w skład tych konstruktów, co może mieć istotne znaczenie na nieskuteczne funkcjonowanie, że człowiek nie osiąga określonych celów i w miejsce satysfakcji, które są związane z osiąganiem celu, doznaje uczuć przykrych- lęk, smutek aż do psychopatologii- niechęć do życia, depresja, nerwice lękowe, rozdwojenie jaźni. Zwłaszcza dwaj panowie próbowali przełożyć te różne myśli na klinikę tzn. użyć do zastosowania klinicznego: Ellis i Beck (głównie zajmował się skonstruowaniem metod psychoterapii w leczeniu osób z zaburzeniami depresyjnymi, z prawdziwą psychotyczną depresją), a Ellis bardziej zajmował się nerwicami. Oni stwierdzili, że istotnym elementem w kontaktach osobistych to są tzw. przekonania na temat siebie i na temat otoczenia, to jest określony zespół twierdzeń, który pojawia się automatycznie w sytuacjach, kiedy człowiek myśli albo podejmuje działania. Wśród tych przekonań są takie, które niewątpliwie zawsze będą prowadziły do nieskutecznego funkcjonowania np.: Beck powiada, że jest tzw. triada depresyjna w przekonaniach charakteryzujących osoby cierpiące z powodu depresji. Po pierwsze ci ludzie powiadają, są przekorni, że wszystko to co się wydarzyło w ich życiu to było nieudane, przeszłość ma charakter negatywny, w przeszłości były same doświadczenia negatywne. Po drugie to jest przekonanie, że to ja jestem sprawcą tego co się zdarzyło w przeszłości, ja doprowadziłem do tego, że ono było takie, jakie było. Po trzecie: nic już mnie nie czeka, przyszłość będzie taka sama jak przeszłość. Beck powiada, że z tych przekonań, z takiego sposobu myślenia pojawiają się jak automaty myśli, które są krytyczne wobec siebie samego, są beznadziejne wobec tego co ma się zdarzyć. Jeżeli ja sobie myślę; powinienem się przygotować do prowadzenia zajęć, to od razu mi się pojawia: aleja tego nie jestem w stanie poprawić, bo moja pamięć już jest taka jaka jest i nigdy w życiu tego nie poprawię. Jeżeli ktoś chce być kochanym i wie przez kogo, patrzy się, przygląda i mówi automatycznie: to mi się nigdy nie zdarzy, bo ja się do tego nie nadaję, żeby mnie ktoś pokochał. Efekt jest taki, że nawet jeżeli nas ktoś pokocha to my mówimy: to jest niemożliwe, on czegoś chce, chce mnie wykorzystać, nadużyć itd.- te myśli są prawie jak automaty’. Tak jak ty’ się nauczyłeś myśleć o sobie w taki sposób, to teraz się nauczysz w inny sposób: że poza nawiązaniem kontaktu, poza odmawianiem doświadczeń, które człowiek miał w życiu, które mu pokazują, że oprócz negatywnych były też pozytywne- to jest tylko kontakt bo tak naprawdę główną metodą leczenia jest zmuszenie sobie samego do tego, żeby szukać w sobie cech dobrych, pozytywnych. Jeżeli się pojawia taka myśl, że mi się ktoś przygląda i ja sobie myślę czego on ode mnie chce i odpowiadam: on chce mi dołożyć, dokopać- to ja te myśli zapisuję i zaraz potem pacjent ma znaleźć pozytywny powód czyli pozytywną myśl na swój temat, nieważne czy on w nią wierzy w danym momencie, on ma szukać, ma ją zapisać a potem ją czyta, potem to doświadczenie się gromadzi, jakby następuje drugi automat. -Jeżeli myślimy o behawioralnych tylko aspektach tego to jest to drugi automat, mianowicie, że automatowi myśli negatywnych przeciwstawiamy automat myśli pozytywnych, który bardzo często i w wielu przypadkach działa, bo znowu: jeżeli jest tak, że nasze zachowanie wynika z konstruktu, z myślenia, z przekonań o tym jacy jesteśmy to oczywiście uczenie się myślenia, szukania pozytywnych elementów o sobie tak, że osadza się w tych konstruktach i ma moc regulacyjną.

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

somnambulizm-lunatyzm.
schizofrenia ukryta,
puerylizm:
psychoza maniakalna-depresyjna-choroba afektywna dwubiegunowa.
overinclusion, ang. termin wprowadzony przez Camerona, nie ma polskiego zdpuwiednika.
omamy psychiczne,
obłęd alkoholowy (zazdrości), zarmziu aleoWolica, imidiua, syn, alkoholowy zespół Otella, obłęd opilczy.
nerwica pitiatyczna, syn, nerwica histeryczna s histeria.
narkomania, narcomawic przewlekłe nadużywanie silnie działających leków psychoakqwnych (np. oplątów, kokainy), prowadzące szybko do pełnej zależności.
napad padaczkowy:

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 23, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna