Chronotyp poranny – wieczorny | Psychologia kliniczna

Chronotyp poranny – wieczorny

można określić nie tylko na podstawie parametrów fizjologicznych ale i za pomocą metod psychologicznych, tj. wywiad dotyczący pól aktywności i wypoczynku oraz najbardziej znany Kwestionariusz Typów rannych –wieczornych Horne i O’stberga (w pol. Wersji J. Terelaka).
Zmniejszenie efektów stresu chronopsychologicznego jest możliwe między innymi poprzez redukcję rozbieżności między naturalnymi rytmami około dobowymi i własnymi preferencjami w zakresie pory snu i czuwania. Jednakże ze wzglądów cywilizacyjnych najczęściej dochodzi do desynchronizacji rytmów biologicznych z synchronizatorami socjalnymi, co w konsekwencji prowadzi do błędnego koła stresu. Fakt, że desynchronizacja rytmów biologicznych endogennych i egzogennych jest źródłem stresu podkreśla obowiązująca obecnie poszerzona def. Zdrowia – uwzględniająca wzajemną synchronizację ważnych dla życia biorytmów.

Artykuł dotyczy następujących zagadnień:

  • chronotyp psychologia
  • chronotyp poranny
  • chronotyp wieczorny
  • chronotyp w psychologii
  • chronotypy
  • chronotypy psychologia
  • chronotypy człowieka
  • kwestionariusz psychologiczny chronotyp
  • chronotyp z nastrojem psychologia
  • Chronotyp
  • chronotyp po angielsku
  • chronotyp człowieka
  • wieczorny stres

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

Ellis powiada, że tak naprawdę jest coś w. zachowaniu człowieka, co się nazywa schematem ABC.
Etiologia i patogeneza zaburzeń seksualnych.
Klasyfikacja zaburzeń seksualnych.
Zaburzenia seksualne.
Pojawił się taki pomysł, że zaczął to Kelly i on wprowadził takie pojęcie jak konstrukty osobiste
Aspekty prawne parasomnii.
Parasomnia snu REM.
Parasomnia snu NonREM (zaburzenia wzbudzenia).
Taki prosty mechanizm wyjaśniania nadaje się tylko do niektórych zaburzeń
Porażenie przysenne polega na kilkuminutowej uogólnionej niezdolności poruszania się i mówienia.

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 10, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna