Chronobiologiczne mechanizmy zachowania | Psychologia kliniczna

Chronobiologiczne mechanizmy zachowania

Chronobiologia
Jest to dziedzin zajmująca się wyjaśnieniem mechanizmów rytmiki około dobowej, ze względu na różnice konstytucjonalne mamy podział na 2 typy: poranny (skowronki – wcześnie chodzą spać, szybko zasypiają i budzą się rano wypoczęte i rześkie, najlepiej czują się ok. południa)
I wieczorny (sowy – ci najlepiej funkcjonują wieczorem, chodzą późno spać,
rano są zmęczeni ponieważ późno osiągają stan snu głębokiego – są
przeciwieństwem pierwszego typu. większość ludzi stanowi typ mieszany.
Różnicę tę zauważył G. K. Kerkhof w 1987. krzywa temperatury głębokiej odpowiada godzinom wstawania rano i układania się do snu wieczorem,
czyli czynniki wewnętrzne współpracując z zewnętrznymi tworząc kontinuum poranności i wieczorności, poza forma pośrednią – mieszaną obserwujemy formy skrajne chronotypu – wskazuje on nam porę snu, posiłku wydalania, odpoczynku, ruchu itd. , jego wyznacznikiem jest temperatura ciała, zmęczenie, aktywność rytmika wydzielania niektórych hormonów.
– np. w dzień stan czuwania i wysiłek – kortizol i adrenalina: adrenalina jest hormonem który wydziela się podczas stresu, zmniejszenie jej poziomu powoduje odprężenie i sen, nad ranem wzrasta wydzielanie kortizolu powodują przebudzenie
– np. w nocy testosteron i somatotropina – hormon wzrostu, poziom jego wzrasta w nocy i jest związany z czynnościami bioelektrycznymi mózgu, wazopresyna – ogranicza wydzielanie w nerkach, hormony płciowe sterujące cyklem

Inne tematy, które mogą cię zainteresować:

a. Przygotowanie do resocjalizacji
Plan resocjalizacji przewiduje:
Prognoza resocjalizacji
c. Przykłady diagnoz kliniczno-penitencjarnych
b. Metody diagnostyczne
l. Diagnoza penitencjarna
ZADANIA PSYCHOLOGA WIĘZIENNEGO
a. Opieka postpenitencjarna
e. Personel zakładu resocjalizacyjnego
b. Stosunek personelu do więźniów

Chcesz dodać swoje ogłoszenie na Defipedii? Wyślij nam informacje wylistowane w sekcji Dodanie ogłoszenia.

 February 2, 2010 ·  
 Opublikowano w: Psychologia kliniczna